Waarom wij op 12 maart op straat komen
Wie beweert dat actievoeren niets uithaalt, vergist zich. Wat brachten onze acties tot nu toe wél op:
- BESCHERMING VAN JE PENSIOENRECHTEN
In de eerste regeringsplannen zouden alleen effectief gewerkte dagen meetellen. Dat zou voor duizenden werknemers een zwaar verlies voor hun pensioen hebben betekend.
Dankzij onze acties wordt de lijst van gelijkgestelde dagen uitgebreid en beschermen we
pensioenrechten voor moeders tijdens hun zwangerschapsverlof, mensen die langdurig ziek waren en slachtoffers van zware arbeidsongevallen of beroepsziekten. - BEHOUD VAN TIJDSKREDIET
Werknemers behouden ademruimte in een loopbaan die steeds zwaarder wordt. - BEHOUD VAN LANDINGSBANEN
Cruciaal voor wie het fysiek of mentaal niet meer volhoudt tot de wettelijke pensioenleeftijd. - OPBOUW VAN WERKLOOSHEIDSRECHTEN
Tijdelijke werkloosheid en moederschapsrust tellen mee voor de opbouw van rechten. - RECHT OP WERKLOOSHEID BETER BESCHERMD
Periodes van ziekte of invaliditeit, arbeidsongevallen en beroepsziekten verlengen de duur van het recht op werkloosheid. - NACHTARBEID: NIET ALLES KAN, NIET ALLES MAG
Geen totale vrijheid voor werkgevers. Ruimere uren blijven beschermd. Een bijkomende vergoeding blijft verplicht.
Maar we zijn er nog lang niet ...
Deze regering heeft flink wat maatregelen doorgeduwd die zware schade toebrengen aan de sociale zekerheid en aan werknemers. Dankzij onze acties kwam er dan wel geen brutale indexsprong, maar er werd wel gemorreld aan onze loonindex. Met een ‘beperkte indexsprong’ overschrijdt Arizona voor ons een harde grens. Want de helft van de werkende bevolking boet hierdoor in aan koopkracht!
De conclusie is simpel
Wat we samen doen, werkt. Wat we niet verdedigen, verdwijnt. Daarom moeten we verder actievoeren. Afspraak op 12 maart 2026 op de nationale betoging in Brussel!