Artikels Digimetaal

Een overzicht van onze artikels uit de nieuwsbrief.

 

De vermeden staking op Bombardier

Voor de werknemers van Bombardier Brugge, waar trein- en tramstellen worden gemaakt, heerst opnieuw veel onduidelijkheid over de toekomst. Op zich is dat niets nieuws. Het bedrijf kampt altijd met werkonzekerheid. Begin vorig jaar schreven we daar al een artikel over in onze MagMetal. Er is steeds onduidelijkheid over het al dan niet binnenhalen van grote bestellingen. Zo was er lange tijd discussie over een grote order van De Lijn. Uiteindelijk was het niet Bombardier Brugge, maar het Spaanse CAF die de buit binnenhaalde. Een bestelling van de NMBS werd wel binnengehaald, maar ook hier weer na veel en lange discussies (ook achteraf nog).

In mei 2017 werd opnieuw geherstructureerd. Volgens de directie moesten 160 banen verdwijnen. De vakbonden werkten een goed sociaal plan uit, dat voorzag in een uitgebreid vangnet en een beperking van het aantal naakte ontslagen.

Begin 2018 was er goed nieuws: Bombardier mocht 175 trams bouwen voor de Brusselse MIVB. Alleen was het niet duidelijk of die in Brugge dan wel in een andere vestiging zouden gemaakt worden. Die onzekerheid zat de werknemers hoog. Om de directie snel tot een beslissing te dwingen werd een stakingsaanzegging ingediend en een verzoeningsprocedure opgestart. Op die manier werd de onvrede van het personeel gekanaliseerd en een staking vermeden. De vakbonden kozen resoluut voor sociaal overleg. Op vrijdag 4 mei zouden ze te horen krijgen of de trams wel of niet in Brugge gemaakt worden.

Maar op 4 mei kwam geen verlossend nieuws, zo blijkt uit ons gesprek met ABVV-Metaal hoofdafgevaardigde Freddy Bakker. Het enige wat de directie wist te vertellen was dat er geen toezegging is om de productie in Brugge op te starten. Er werden wel andere afspraken gemaakt, die moeten zorgen voor bijkomend werk in de Brugse vestiging.

Wordt ongetwijfeld vervolgd ... .

Onduidelijkheid over MIVB-bestelling voor Bombardier Brugge houdt aan.

“We willen het sociaal overleg alle kansen geven.”

Op vrijdag 4 mei zou de directie van Bombardier Brugge duidelijkheid verschaffen over de productie van 175 MIVB-tramstellen. Gaan ze nu wel of niet in Brugge geproduceerd worden? Een definitief antwoord kwam er echter niet ... . We belden eens met ABVV-Metaal-hoofddelegee Freddy Bakker voor een laatste stand van zaken.

Dag Freddy. Op 4 mei gingen jullie weten of de MIVB-tramstellen in Brugge worden gebouwd. Wat is het antwoord van de directie?

Freddy: “Wel, tijdens de verzoeningsgesprekken werd inderdaad gezegd dat wij op 4 mei op de hoogte gebracht zouden worden. Maar vanuit de Bombardier-groep is nog geen toestemming gekomen. Tot op vandaag kunnen wij dus alleen maar zeggen: we hebben geen toestemming om de productie van de MIVB-tramstellen in Brugge op te starten”.

Nochtans was gezegd dat jullie op 4 mei een definitief antwoord gingen krijgen.

Freddy: “Inderdaad, het zou kunnen dat de beslissing om de bestelling door Brugge te laten uitvoeren binnen enkele weken of maanden komt. Maar vandaag hebben we daar geen toestemming voor. We hebben wel afspraken gemaakt om alvast andere activiteiten naar hier te halen. Zo zal er gekeken worden of er werk uit andere vestigingen kan worden overgenomen, bijvoorbeeld van zusterbedrijven die te veel werk hebben. Sinds de herstructurering in 2017 werd trouwens besloten dat onze schilderafdeling zou verplaatst worden naar het Franse Crespin. Maar dat is al uitgesteld tot eind 2019, wat goed nieuws is.”

Daarnaast is er ook nog de NMBS-bestelling waar jullie momenteel volop aan bezig zijn?

Freddy: “Klopt, momenteel zijn wij bezig met de productie van de M7-dubbeldekrijtuigen. Dat loopt tot 2021. Als de NMBS de opties op die treinstellen ook aan Bombardier toewijst, dan hebben wij de garantie gekregen dat dit werk in Brugge zal gebeuren. Dat zorgt voor een werkbezetting van 80 % tot 2027. Het is dus heel belangrijk dat de NMBS die opties licht. Maar daarover zullen we pas zekerheid hebben in 2021.”

En dus zetten jullie het sociaal overleg verder?

Freddy: “Ja, er zijn voldoende positieve zaken uit de verzoeningsgesprekken gekomen. Er is momenteel geen toestemming om de MIVB-trams in Brugge te maken. Maar we gaan op zoek naar andere activiteiten. Die alternatieven moeten er natuurlijk wel komen. We willen het sociaal overleg alle kansen geven.”

Bedankt voor de info, Freddy.

Kopen we straks nog een auto?

“We moeten de ziel van de economie veranderen”, zo betoogt Thomas Rau in zijn boek Material Matters, het alternatief voor onze roofbouwmaatschappij. Daarin beschrijft hij hoe we onze verspillings-economie kunnen omgooien naar een duurzame kringloopeconomie. Lees hier ons interview met de man van een tijdje geleden. Er gaapt volgens Rau een grote kloof tussen de macht en de verantwoordelijkheid van producenten. Daarom moeten ze eigenaar blijven van hun product. Niet het product wordt dan verkocht, maar wel de dienst die het product kan leveren.

Auto als dienst


Een wagen is een mooi voorbeeld: in plaats van er één te kopen, betalen we enkel nog voor de dienst die ze verschaft: mobiliteit. Als eigenaar van de wagen heeft de fabrikant er dus alle belang bij dat ze lang meegaat, energiezuinig is, goedkoop kan hersteld worden, ... . Vandaag bestaan al veel manieren om ‘mobiliteit’ te kopen zonder een wagen te bezitten. Denk maar aan het leasen van wagens of aan diverse autodeelplatformen zoals Cambio en DriveNow.

De Netflix van de auto-industrie


In bovenstaande voorbeelden bezitten we weliswaar zelf geen wagen, de autoproducent bezit ze ook niet. Ze zijn in handen van tussenpersonen (bv. leasingmaatschappijen). Daarom trok het interview met Alain Visser in De Tijd onze aandacht. Hij is de topman van het automerk Lynk & Co, een dochteronderneming van het Chinese Geely (dat eigenaar is van Volvo Cars). Visser legt uit dat Lynk & Co de Netflix van de auto-industrie wil worden. Volgens hem is het cool om géén auto te bezitten. De klemtoon ligt – via een abonnementsformule – op het tijdelijk gebruik ervan. Ook autodelen is belangrijk. Met een app kun je je gehuurde wagen ter beschikking stellen aan familie, vrienden of buren. De autoproducent blijft eigenaar van de wagen en organiseert de dienstverlening errond volledig zelf. Macht en verantwoordelijkheid liggen meer bij elkaar. Lynk & Co wil toegevoegde waarde genereren uit het (efficiënter) gebruik van haar wagens en niet door er zoveel mogelijk te verkopen.

Made in Belgium


Eind maart raakte bekend dat Volvo Cars Gent de eerste auto’s van Lynk & Co in Europa mag bouwen. Evident was dat niet, zoals blijkt uit ons gesprek met hoofddelegee Philippe De Schryver.

Andere autobouwers zetten trouwens ook steeds vaker in op het aanbieden van mobiliteitsdiensten. BMW en Daimler zijn van plan om actief samen te werken op dat vlak. En General Motors heeft plannen om autobezitters hun auto te laten verhuren, wanneer ze die niet nodig hebben.

Moraal van het verhaal?


Of dit nu allemaal ‘de ziel van de economie’ gaat veranderen, valt nog af te wachten. Feit is wel dat er duidelijke signalen zijn – vanuit de auto-industrie zelf – om anders naar mobiliteit te kijken. Een ‘wagen als dienst’ zorgt voor een meer doordacht gebruik (enkel als het écht nodig is) en stimuleert de zoektocht naar complementaire alternatieven.

Investeren in veiligheid voor HEV voortaan verplicht

HEV (wat verwijst naar Hybrid & Electric Vehicles) zijn niet risicoloos. Op vraag van de sociale partners; TRAXIO, Febelcar, ACV-CSC Metea, ABVV-Metaal en MWB – FGTB, schreef EDUCAM een nieuwe versie van de sectorale norm uit voor het veilig omgaan met en werken aan HEV voor werknemers uit het garagebedrijf, de carrosserie en de metaalhandel. Met een volledig aanbod aan opleidingen en certificaten op drie niveaus wordt de veiligheid gegarandeerd.

De laatste jaren hebben steeds meer HEV hun weg naar het brede publiek gevonden. Het verschijnen van HEV op onze wegen en bijgevolg ook in onze werkplaatsen roept vragen op rond veilig omgaan en werken aan HEV. Deze zijn immers uitgerust met onder meer een elektromotor en hoge volt batterijen, die bij onveilig handelen schade en verwondingen bij de betrokken technici kunnen aanrichten.

De sociale partners, bezorgd om de veiligheid van de werknemers, zijn zich eveneens bewust van de verantwoordelijkheden die werkgevers dragen op gebied van risicobeheer en veiligheid in de bedrijven. “Om de werkgevers bij te staan werd EDUCAM opgedragen een norm uit te werken voor het veilig omgaan met HEV”, legt Luc De Moor, Group Managing Director van EDUCAM, uit. “Deze aanpak is opgenomen in de cao, een duidelijk teken dat het hier een gemeend en gezamenlijk engagement betreft. De norm bestaat uit twee delen. Het eerste deel legt de klemtoon op de mogelijke risico's die men bij het werken aan HEV loopt en geeft aan welke beschermingsmiddelen gebruikt kunnen worden”, aldus De Moor. “Het tweede luik focust op de verschillende voertuigcategorieën en de toestand waarin ze zich kunnen bevinden (ongeval, brand, waterschade en dergelijke...). Vervolgens worden daar ook werkprocedures en competenties aan gekoppeld om het werk op een veilige manier uit te voeren.”

Binnen de groep mensen die aan HEV werken, onderscheiden we drie competentieniveaus. Elk niveau beantwoordt aan specifieke opleidingen en een overeenstemmend certificaat. Voortaan zal iedereen die aan deze voertuigen werkt, afhankelijk van de uit voeren taak, verplicht over een van de 3 sectorale certificaten moeten beschikken. De geldigheidsduur hiervan bedraagt zes jaar.

Respect voor het werk van een metallo!

Op de website van Daniel Bacquelaine, minister van Pensioenen, lezen wij dat de regering het eens is over een wet “met betrekking tot het in aanmerking nemen van de zwaarte van sommige functies voor de bepaling van de pensioenrechten bij de openbare diensten”.

Kort door de bocht samengevat: als je tijdens je loopbaan zware of ongezonde arbeid hebt verricht, dan mag je vroeger met pensioen. Deze regering wil eerst alles regelen voor de openbare diensten en vervolgens de regeling na een snuifje overleg, kopiëren naar de privésector.

Wat lees je NIET op de webpagina van onze minister?

  • Er was eerder al een akkoord onder de sociale partners over de 4 kapstokken waaraan belastend werk zou worden opgehangen, met name fysieke belasting, arbeidsorganisatie, verhoogd veiligheidsrisico en emotionele belasting. Tegen het resultaat van het overleg in, ziet deze minister enkel de eerste drie zitten, de emotionele belasting beschouwt hij enkel als een verzwarende factor.
  • Die zware arbeid moet je minstens gedurende 5 jaar hebben volgehouden, maar als het van de N-VA afhangt moet dat minstens 10 jaar zijn alvorens er een effect is op jouw ‘vervroeging’.
  • Zelfs al heb je je hele leven lang gezwoegd in een zware functie, voor je 60e verjaardag kun je nooit met pensioen. Het SWT zwaar beroep op 59 jaar loopt eind dit jaar af en daarmee worden meteen alle wegen om nog voor je 60e te vertrekken door deze regering afgesloten.
  • Als je dan wat vroeger kan vertrekken, betekent dit nog niet dat je een hoger pensioen zal ontvangen, integendeel, afhankelijk van je inkomen verlies je met je vervroegd pensioen tussen de 50 en de 250 euro.

    Het venijn zit hem in dit zinnetje: “Zo wordt er voorzien dat indien hij beslist zijn beroepsloopbaan verder te zetten, het voordeel zware functies zal worden omgezet in een bonus ‘zware functie’ die zal worden toegevoegd aan het pensioenbedrag”. Met andere woorden, als je krom gewerkt bent en je wil wat vroeger weg zonder pensioenverlies, dan werk je best nog wat langer. Hoe krom kan een redenering zijn?
  • “Tijd voor de syndicale onderhandeling” staat er wat verder in het artikel, Hoezo?! De minister bedoelt hier het ‘interprofessioneel overleg’ dat de regeling van de openbare diensten in de praktijk moet brengen voor de privésector. Hij weet maar al te goed dat de werkgevers in dit dossier absoluut niet mee willen, misschien noemt hij het daarom syndicale onderhandeling. Het enige beroep waarvan we nu al zeker weten dat als ‘niet belastend’ wordt weerhouden is dat van ‘werkgever’. Zij zitten zich op hun wolk te laven aan de taxshift en aan een verlaagde vennootschapsbelasting,... een volwaardig pensioen voor de werknemers kan hun gestolen worden.
  • De datum vanaf wanneer men voor je pensioen gaat rekening houden met je belastende arbeidsomstandigheden is 2020. Al het lastig werk dat je voor die datum gepresteerd hebt, komt maar in aanmerking voor een maximum van 5 jaar. Een arbeider die voor 2020 gedurende 20 jaar volcontinu gewerkt heeft, zal aldus maximaal 9 maanden vroeger met pensioen kunnen gaan.

Volvo Cars Gent mag de eerste Chinese auto in Europa bouwen!

“We hebben hard moeten vechten om dat model naar hier te krijgen”

Enkele weken geleden raakte bekend dat Volvo Cars Gent de nieuwe wagen van Lynk & Co – een dochterbedrijf van het Chinese Geely – mag bouwen. Eind 2019 zal de eerste hybride ‘SUV 01’ van de band rollen. Lynk en co is geen traditionele autoproducent, want ze legt haar focus op autodelen. Klanten kunnen dan via een soort van abonnementsformule (al dan niet tijdelijk) over een auto beschikken. De klemtoon ligt dus niet langer op het bezit van een wagen, maar eerder op het gebruik ervan. Lynk & Co wil op die manier de Spotify of de Netflix van de auto-industrie worden. Omdat we hier graag meer over wilden weten, belden we eens met Philippe De Schryver, onze ABVV-Metaal-hoofdafgevaardigde op Volvo Cars Gent.

Dag Philippe, het nieuws dat Volvo Cars Gent de ‘SUV 01’ van Lynk & Co mag bouwen is uiteraard goed nieuws. Hoe schat jij de impact van deze beslissing in?

Phillipe: “De vervanging van de huidige Volvo-modellen laat momenteel op zich wachten. Bijgevolg is de invulling door Lynk & Co een goede zaak voor Gent. Dat zal een gunstige invloed hebben op de tewerkstelling. Maar eenvoudig zal het wel niet zijn!”

Lynk & Co presenteert zichzelf als de Netflix van de auto-industrie. De focus ligt op autodelen, waarbij gebruikers zich (tijdelijk) kunnen abonneren op een wagen in plaats van er één te bezitten. Hoe kijk jij naar dergelijke evoluties?

Philippe: “Ik ben ervan overtuigd dat dit de toekomst is. Het is een andere manier om te kijken naar mobiliteit. Een wagen staat voor 90 procent van de tijd gewoon geparkeerd. Die kan dus veel efficiënter gebruikt worden. Alleen moet er wel goed nagedacht worden over hoe dat systeem praktisch en vlot georganiseerd kan worden. Ik heb de indruk dat vandaag niemand echt goed weet hoe dat concreet in zijn werk zal gaan. Er wordt zeer veel over gesproken, maar ik weet niet of de mensen daar nu al klaar voor zijn.”

Naast de abonnementsformule, zullen de wagens ook uitsluitend online verkocht worden.

Philippe: “Ook dat is nieuw. Alhoewel er eveneens zal verkocht worden via pop-up standen op allerlei evenementen. Het verandert allemaal heel snel. Het onderhoud zal wel nog gebeuren in een Volvo-garage, maar de verkoop niet meer. Het is afwachten hoe dat zal aanslaan.”

De SUV 01 wordt uitsluitend een hybride wagen?

Philippe: “Ja, en dat is een goede zaak voor het milieu. Ook de puur elektrische wagens zullen voor Volvo steeds belangrijker worden. Vandaag is dat nog vrij beperkt, maar in de toekomst gaan de dieselmotoren eruit (althans in Europa, in Azië zal de 3-cilinder benzinemotor beschikbaar blijven). Maar ook hier zijn nog praktische problemen: de infrastructuur voor elektrische wagens – laadpalen en dergelijke – zijn nog lang niet voldoende uitgebouwd.”

Tot slot, had je verwacht dat de SUV 01 aan Volvo Gent zou worden toegewezen?

Philippe: “We hebben heel hard moeten vechten om dat model naar Gent te krijgen. En tot op vandaag wordt er nog gediscussieerd over de productiekost per wagen. De volgende uitdaging zal zijn: vechten voor het tweede model. Maar dat zal niet vanzelfsprekend zijn. In China heeft Lynk & Co ook een fabriek. En als er een derde fabriek komt, is de kans groot dat die ergens in Oost-Europa gebouwd wordt. De sterkste troeven van Volvo Gent zijn het goed opgeleide personeel, de competenties waarover wij beschikken en onze gunstige geografische ligging in Europa. Bovendien is Vlaanderen ook een stabiele regio. Die zaken moeten we uitspelen.”

Wat oh wat is er te doen voor de metallo’s de komende weken?

Op 30 april kun je de benen losschudden op de dansvloer van het Bondsgebouw in Antwerpen. ABVV-Metaal Antwerpen organiseert er naar goede gewoonte De Vooravond 2018

Ook elders in Vlaanderen wordt er gefeest op de avond voor de mooiste dag van het jaar. 

Maar het grof geschut wordt pas bovengehaald op 1 mei zelf. Weinig Vlaamse steden en dorpen waar er geen optocht en/of feest wordt georganiseerd

En ... actie! 

Na het feestgeschal, de voetzoekertjes (al hopen/vragen we met aandrang van niet). Op 16 mei organiseert het gezamenlijk vakbondsfront een massabetoging in Brussel voor betere pensioenen. ABVV-Metaal stapt/doet/scandeert/zingt mee. Allen daarheen!

Herstructurering bij Bombardier: “We maken ons geen illusies, maar gaan alles doen om ontslagen te beperken.”

Na een lange periode van onzekerheid weten de werknemers van Bombardier Brugge eindelijk waar ze aan toe zijn. Op vrijdag 5 mei deelde de directie mee dat er 160 jobs moeten verdwijnen. Het gaat om 90 arbeiders en 70 bedienden. Daarbovenop worden 40 tijdelijke contracten niet meer verlengd. De procedure collectief ontslag (wet-Renault) is op maandag 14 mei van start gegaan. In een eerste fase zal er geconsulteerd en overlegd worden met de vakbonden om uiteindelijk, in een tweede fase, een sociaal plan af te sluiten.

Een derde van de 447 vaste werknemers moet dus vrezen voor zijn of haar job. Daarmee is opnieuw een triest hoofdstuk aangebroken in de lange geschiedenis van Bombardier Brugge. De voorzichtige hoop om niet volledig meegesleurd te worden in de Europese herstructureringsgolf – in oktober 2016 kondigde de Canadese multinational aan dat er in Europa 7500 jobs op de schop moesten – bleek dus onterecht. Op haar hoogtepunt in de jaren tachtig telde de Brugse trein- en tramconstructeur nog bijna 3000 werknemers. Na een ganse reeks herstructureringen blijft daar slechts een fractie van over. Spijtig genoeg een verhaal zoals we er de voorbije jaren te veel hebben beleefd in onze metaalindustrie.

Enkele maanden geleden schreven we hier al over de donderwolken die dreigend boven de fabriek hingen. In mei 2016 moesten al eens 75 arbeiders vertrekken (60 arbeiders stapten toen vrijwillig op). Nauwelijks een maand later, in juni 2016, werden 50 bedienden en kaderleden de laan uitgestuurd. Vervolgens kwam op 31 januari 2017 Europees CEO Philippe Crauste langs om zijn toekomstplannen uit te leggen. Hij vertelde toen dat de site voortaan zou worden aangestuurd vanuit het Franse Crespin. Bombardier Brugge was haar positie als ‘lead site’ kwijt en zou enkel nog instaan voor de assemblage, het testen en het uitleveren van tram- en treintoestellen. Sindsdien was de vraag niet meer óf er opnieuw jobs zouden verdwijnen, maar wel hoeveel er zouden verdwijnen.

Voor de werknemers en de vakbonden kwam het nieuws uiteraard hard aan. ABVV-Metaal-hoofdafgevaardigde Freddy Bakker doet zijn relaas: “Na de aankondiging van het collectief ontslag hebben we onmiddellijk het voltallige personeel samengeroepen. We hebben hen op de hoogte gesteld van de plannen van de directie. Vervolgens hebben we iedereen naar huis gestuurd. De teleurstelling was enorm.” Op maandag 7 mei volgde een nieuwe personeelsvergadering waarop de vakbonden hun actiepunten hebben voorgesteld. Een van die actiepunten was een onderhoud met vicepremier Kris Peeters, minister-president Geert Bourgeois en minister van Mobiliteit François Bellot. Freddy vertelt: “Alle partijen aan tafel gaven aan te willen werken aan een duurzame toekomst voor Bombardier, met een klemtoon op de redding van zoveel mogelijk jobs. Al zijn we ook realistisch. Het zal niet gemakkelijk zijn.”

Zoals gezegd zal de Brugse site enkel nog instaan voor de eindassemblage, de bekleding en de uitlevering van trein- en tramtoestellen. Alle andere activiteiten verhuizen naar het buitenland. Na de zoveelste herstructurering vrezen velen dat Bombardier hier geen toekomst meer heeft. Maar daar leggen de vakbonden zich niet bij neer, aldus Freddy: “De wet-Renault voorziet dat wij in een eerste fase voorstellen kunnen doen om het jobverlies zoveel mogelijk te beperken. Voor ons moeten er alternatieven gezocht worden voor de activiteiten die verdwijnen naar het buitenland. Dat kan bijvoorbeeld door de arbeiders te herscholen zodat ze aan de slag kunnen in de eindassemblage. De regering kan hiervoor opleidingssteun voorzien.”

Om na de herstructurering een duurzame toekomst voor Bombardier Brugge (als gespecialiseerde, afgeslankte eenheid) te garanderen moeten er natuurlijk wel bestellingen binnenkomen. Op 31 mei komt er eindelijk een uitspraak rond het dossier van De Lijn. De Vlaamse vervoersmaatschappij kende een grote order toe aan het Spaanse CAF. Bombardier trok hierop naar de Raad van State, omdat er onduidelijkheden waren in de aanbesteding. Er is dus hoop om deze bestelling alsnog binnen te halen. Daarnaast zijn er de perikelen rond de productie van 445 dubbeldekstreinen voor de NMBS. De directie beloofde meermaals dat al deze treinstellen in Brugge geassembleerd zouden worden, maar vandaag blijkt dat Bombardier hier – juridisch gezien – niet toe verplicht is. Er moeten wel bepaalde procedures gevolgd worden en de kwaliteit dient gewaarborgd te blijven. Daarom kan het NMBS-verhaal mee in de schaal worden geworpen om zoveel mogelijk tewerkstelling in Brugge te behouden. Over een megabestelling van trams door de MIVB zal pas ten vroegste eind dit jaar duidelijkheid zijn.

In de week van 7 tot 11 mei werd er niet meer gewerkt op Bombardier. De week nadien wel, maar niet in ploegen en niet met overuren (ironisch genoeg is er door de bestelling van de NMBS momenteel veel werk). Volgens Freddy is de solidariteit tussen de werknemers heel groot: “In mijn 35-jarige carrière heb ik dat nog nooit meegemaakt. Zowel arbeiders, bedienden als kaderleden zijn solidair en steunen elkaar.” Zoals gezegd is op 14 mei de consultatie- en informatiefase van start gegaan. Bij wijze van besluit vat Freddy de doelstellingen nog eens samen: “We zijn realistisch en we maken ons geen illusies, maar we gaan er alles aan doen om de ontslagen te verminderen en het voortbestaan van onze fabriek te garanderen.”

ABVV-Metaal wenst alle werknemers van Bombardier veel sterkte in deze moeilijke tijden. En onze delegees en betrokken secretarissen veel goede moed, veerkracht en strijdvaardigheid!