Artikels Digimetaal

Een overzicht van onze artikels uit de nieuwsbrief.

 

Zware klap voor Punch Powertrain: 245 jobs moeten weg

Wat is er aan de hand?
Op Punch Powertrain in Sint-Truiden – producent van versnellingsbakken – moeten 245 van de 850 jobs verdwijnen (193 arbeiders en 52 bedienden). Het bedrijf zit al een hele tijd in moeilijke papieren (begin 2020 was er ook al een grote herstructurering) en de coronacrisis heeft de situatie er niet op verbeterd.

Staking en akkoord
Na de aankondiging van het ontslag brak onmiddellijk een spontane staking uit. Die duurde van maandag 12 tot donderdag 15 april. Uiteindelijk werd een akkoord bereikt waarmee het vorige sociaal plan werd opengebroken en betere voorwaarden werden voorzien.

De toekomst is onduidelijk
We spraken met Kevin Willems en Glenn Wouters, onze afgevaardigden ter plaatse: “We gaan sowieso proberen om het aantal ontslagen te beperken. Maar als dat niet lukt, dan blijven hier nog 111 arbeiders over. In dat geval vrezen we toch wel voor de levensvatbaarheid van de fabriek.” Het volledige verslag lees je hier.

Een rood hart, een rode vuist en een rode roos. 1 mei = dag van de solidari-strijd.

Rohnny

 

 

Kameraden,

Voor de tweede keer op rij vieren we onze eerste mei vanop afstand.
Omdat we na meer dan één jaar nog altijd aan het strijden zijn tegen die onzichtbare, bijna ongrijpbare tegenstander die onze gezondheid bedreigt en ons leven in de greep houdt.
Hoe we konden leven en werken werd bepaald door R-waarden en andere curves. Onze samenleving en onze economie zitten al meer dan een jaar in een lockdown.

En dat laat zich voelen. Bij ons allemaal.
En toch kennen we, ook al meer dan een jaar, de oplossing: de vaccinaties die eindelijk op gang komen en solidariteit. Want alleen samen verslaan we dat virus.
Dat is de les die we geleerd hebben het afgelopen jaar. En dat is al meer dan honderd jaar de boodschap van 1 mei, onze boodschap, ons DNA.

Maar, kameraden, we zijn ook al een aantal maanden aan het strijden tegen een andere, zichtbare, tegenstander. De werkgevers die ons allemaal in een loon-lockdown willen houden. In een economische houdgreep. Want gezien corona is er, zogezegd, niets mogelijk. En dus slepen de interprofessionele onderhandelingen aan en aan. De werknemers die de economie, die de samenleving draaiende hebben gehouden, zouden het nu moeten stellen met de broodkruimels van 0,4 procent loonmarge die van tafel zijn gevallen.
Let op, we weten ook dat vele sectoren en bedrijven het moeilijk hebben gehad. Dat er daar weinig tot niets te rapen valt. We vragen niet het onmogelijke. Maar als de beursgenoteerde bedrijven vorig jaar 19 procent meer dividenden hebben uitgekeerd, dan is het ook duidelijk dat men niet overal slecht geboerd heeft.

Dus ja we willen boter bij de vis. We willen, daar waar het mogelijk is, onderhandelen, over meer koopkracht. En daarom moet de loonnorm, op de één of andere manier, indicatief zijn.
En ja, we willen dat de minimumlonen voor veel van de beroepen waar we met zijn allen voor geapplaudisseerd hebben, nu ook omhoog gaan.
We willen voor onze werknemers degelijke eindeloopbaanregelingen met SWT en landingsbanen.

En ook in deze strijd is er maar één antwoord: solidariteit. Daarom willen we een degelijk inhoudsvol interprofessioneel akkoord. We willen, hoe moeilijk dat ook is, dat we er met zijn allen op vooruit gaan. Maar om dezelfde reden moet het ook zonneklaar zijn. Na het interprofessionele, komen de sectoren aan de beurt én dan de bedrijven. Omdat solidariteit belangrijk is, omdat we op geen enkel niveau iemand willen achterlaten, omdat corona niet het breekijzer kan zijn om de natte droom van het VBO, N-VA en Open VLD waar te maken – bedrijfssyndicalisme als er dan toch vakbonden moeten zijn – moe het sectoraal overleg gegarandeerd blijven.

En kameraden, we weten ook al te goed dat het de loonwet van ‘96 is, en de extra manipulaties van die wet die Kris Peeters in 2017 in de luwte van de zomer doorvoerde, die ons telkens weer de das omdoen. Daarom zullen we er blijven voor gaan om die loonwet terug op tafel te krijgen.
Om het recht op vrije onderhandelingen op te eisen.

En men moet niet afkomen met het smoesje dat die wet ook onze index garandeert. De index bestond allang voor 1996 en zorgt er gewoon voor dat het verlies aan koopkracht met terugwerkende kracht gedeeltelijk gecompenseerd wordt. Dat is niet meer dan normaal. Zeker in een land waar een CEO blijkbaar 130 keer meer kan verdienen dan zijn werknemers.

Die onrechtvaardigheid en de solidariteit en de strijd daartegen dat is 1 mei. Strijd, want hoe feestelijk 1 mei ook is, we hebben zelden iets cadeau gekregen. Vandaag niet en honderd jaar geleden ook niet.
Honderd jaar geleden werd in ons land de achturige werkdag ingevoerd. Een idee dat de socialistische beweging twintig jaar daarvoor gelanceerd had op 1 mei. Verketterd werden we, hoe durfden we, wereldvreemd, de achturige werkdag zou onze economie ten gronde richten.

Onze geschiedenis is er eentje van onrealiseerbare dingen tot we ze gerealiseerd hebben: van de sociale zekerheid tot het enkelvoudig stemrecht, van de afschaffing van kinderarbeid tot de achturendag en verder.

De strijd om tijd, individueel en collectief, is en blijft een belangrijke strijd voor de arbeidersbeweging. Het gaat over arbeid – privé, over landingsbanen en menselijke eindeloopbanen, over tijdskrediet en ouderschapsverlof. Het is een strijd van solidariteit.

1 mei is de dag van de solidariteit. Daarom is het onze feestdag, onze strijddag. De dag van de socialisten, de kameraden uit de brede socialistische beweging waarmee we samen in de stoet stappen. En aan die kameraden wil ik ook iets zeggen. We zijn zeer tevreden dat er opnieuw socialisten in de regering zitten. En we moeten allemaal compromissen sluiten, dat begrijpen we. Maar we willen wel het verschil zien. Het moet wel vooruitgaan. Ik heb geen vrienden nodig om onze verworvenheden in vraag te stellen, daar hebben we al vijanden genoeg voor.

Maar 1 mei is bovenal de dag waarop we elkaar ontmoeten, oude en nieuwe militanten. Tussen pot en pint wat bijpraten. En dat gaat in een grotere bubbel al een klein beetje beter. En genieten van de eendracht en het gevoel van samenhorigheid. Voor dat laatste is het nog even wachten tot na corona.

Tot slot is 1 mei toch ook de dag dat je toont dat je trots bent om socialist te zijn. En socialisme is altijd in beweging, stilstaand water is dood. Maar we verbergen het niet, nooit! Een rood hart, een rode vuist, een rode roos. We hebben een wereld te winnen, maar het is aan ons om te bepalen hoe die wereld er zal uitzien: hoe sociaal, hoe gelijk, hoe duurzaam, hoe rechtvaardig. Het is nooit anders geweest.

1 mei, dag van de solidariteit, 1 mei dag van de solidari-strijd.
1 Mei - 1 Wij
Samen Sterk

Leve het ABVV!

 

Rohnny Champagne

Voorzitter ABVV-Metaal

Gelijkheid maakt gezond

De nieuwe campagne van FOS wil met 9 eisen de beleidsmakers actie doen ondernemen voor een gezondheidsvaardige samenleving! Want hoe gelijker, hoe gezonder onze samenleving. Dat gaat uit van het feit dat gezondheid een mensenrecht is: iedereen heeft recht op gemakkelijke toegang tot gezondheidszorg. De grootste dam tegen ongelijkheid is sociale bescherming. Niet alleen beschermt het ons tegen crisissen en bij pech, het verkleint ook bestaande ongelijkheden. Help jij mee om 2000 handtekeningen te verzamelen?

Volgend schooljaar tot 250 uren Vlaams opleidingsverlof mogelijk

Wie zich regelmatig bijschoolt staat, sterker op de arbeidsmarkt en is beter gewapend tegen diverse uitdagingen zoals digitalisering en robotisering. Als ABVV-Metaal zetten we actief in op opleiding en herscholing, onder meer via onze opleidings- en loopbaanfondsen (EducamVolta en INOM).

Ook de Vlaamse regering zet in op opleiding. Vanaf volgend schooljaar komt er een uitbreiding van het Vlaams opleidingsverlof (VOV), namelijk het ‘gemeenschappelijk initiatiefrecht’. Een werkgever kan voorstellen aan een werknemer om een bepaalde VOV-opleiding te volgen. Een werknemer die zowel zijn eigen opleidingskeuze volgt, als ingaat op het voorstel van de werkgever verdubbelt zijn recht op VOV en kan tot 250 VOV-uren opnemen.

Werknemers op Volvo Cars Gent hebben recht op 24 weken ouderschapsverlof

Goed nieuws voor de Volvo Cars-werknemers die mama of papa worden. Vanaf 1 april 2021 krijgen kersverse ouders (ook adoptie- en pleegouders) er recht op 24 weken ouderschapsverlof. Dit recht geldt wereldwijd in alle autofabrieken van Volvo Cars voor bijna 40.000 personeelsleden.

De nieuwe regeling komt bovenop de wettelijke bepalingen. Concreet krijgen de mama’s op Volvo Cars Gent er dus elf weken ouderschapsverlof bij, voor de papa’s en mee-ouders gaat het om 21 weken extra. Die bijkomende weken worden vergoed door het bedrijf aan 80 procent van het loon.

Philippe Diepvents – directeur studiedienst bij het Vlaams ABVV – schreef een boeiend opiniestuk over het nieuws op Volvo Cars. Werkbaar werk, meer vrije tijd, minder stress en een betere werk-privébalans: de komende jaren moeten we daar dringend een speerpunt van maken!

Volta lanceert ‘Go-Electro’: een campagne vol spanning en energie!

Volta – de paritaire sectororganisatie voor de elektrotechnische sector – wil jongeren en omscholers overtuigen om te kiezen voor een studie of job in de elektrotechniek. De rol van elektriciteit wordt steeds crucialer in de wereld van automatisering, digitalisering en duurzaamheid. De sector heeft daarom dringend nood aan goed opgeleide technici.

Daarom lanceert Volta haar Go-Electro campagne, die loopt tot eind juni 2021. Tijdens deze campagne zullen heel wat bedrijven hun (bestel-)wagens bestickeren met Go-electro stickers, met de bedoeling om zichtbaarheid te creëren voor de sector. Daarnaast wil de campagne ook jongeren en ouders bereiken via sociale media (Instagram en Facebook), met de boodschap om te kiezen voor een elektrotechnische opleiding.

IPA 2021-22: werkgevers blokkeren elke vooruitgang

Nog altijd is er geen doorbraak in het overleg over een nieuw interprofessioneel akkoord (IPA 2021-22). De werkgevers blijven zich halsstarrig verzetten tegen elke échte vooruitgang voor de werknemers. Aan onze drie prioriteiten wordt geen gehoor gegeven: een deftige loonstijging (vooral in sectoren die het voorbije jaar goed gepresteerd hebben), hogere minimumlonen en een stevig eindeloopbaanbeleid.

De komende dagen zal het ABVV zijn verdere strategie bepalen en bekijken hoe het nu verder moet. De tijd dringt, maar wij blijven gaan voor een sterk, rechtvaardig en solidair akkoord. De werknemers hebben daar recht op. Wij verdienen beter!

Duurzaam openbaar vervoer is de toekomst!

De internationale transportvakbond ITS voert campagne voor een uitgebreid, betaalbaar en duurzaam openbaar vervoer, overal ter wereld. Investeringen in publiek bus-, tram- en treintransport kunnen het globale post-coronaherstel versnellen, miljoenen jobs creëren en een belangrijke bijdrage leveren aan de strijd tegen de klimaatverandering.

Ook in Vlaanderen zijn bijkomende inspanningen nodig. Vanuit het EU-herstelplan zal de komende jaren bijna 100 miljoen euro geïnvesteerd worden in openbaar vervoer (tram en bus). Dat is positief, maar de focus ligt vooral op hybride bussen (met verbrandingsmotor) terwijl er beter voor vol-elektrisch gekozen wordt. Dat is technisch mogelijk én noodzakelijk om onze klimaatdoelstellingen te behalen.

Vaccinatieverlof goedgekeurd

Werknemers die zich willen laten vaccineren tegen COVID-19, hebben recht op klein verlet (omstandigheidsverlof). De wet die dat mogelijk maakt werd recent goedgekeurd en is (voorlopig) van kracht tot 31 december 2021. 

De werknemer heeft het recht om afwezig te zijn van het werk gedurende de tijd die nodig is voor de vaccinatie, inclusief de tijd die nodig is om zich te verplaatsen naar en van het vaccinatiecentrum. De werknemer behoudt zijn normale loon en moet de werkgever vooraf verwittigen, van zodra het tijdstip van de vaccinatie bekend is.

 

 

Subcategorieën