Artikels Digimetaal

Een overzicht van onze artikels uit de nieuwsbrief.

 

Een warme week ter nagedachtenis van Nyah

Op 12 februari 2018 stond plots de wereld stil voor onze kameraad Tim D’heedene. Zijn dochtertje Nyah liet het leven door een fatale epileptische aanval, zo danig fel is dat ze tot een hartstilstand kan lijden. Epilepsiepatiënten hebben 1 kans op 10.000 om zo’n aanval te krijgen.

Wat het is om je kind te verliezen kan een buitenstaander zich niet inbeelden. Tim vond toch de moed om verder te gaan en engageerde zich om een grote benefietactie op touw te zetten voor “steunpunt kinderepilepsie”. De benefietreeks start op 1 december met metalfestival ‘Horns for Charity’ in De Verlichte Geest in Roeselare. Op 7 december komt Willem Vermandere optreden in de kerk van Lichtervelde en op 11 december is er een comedy-avond met onder andere Jens Dendoncker en Thomas Smith in cinema De Keizer in Lichtervelde. Alle info en tickets vind je op de Facebook-pagina.

Zowel Tim als zijn vader werken op SADEF. De militanten van SADEF van beide vakbonden kozen voor hun deelname aan de warmste week dan ook voor ‘steunpunt kinderepilepsie’. Wie rechtstreeks wil steunen kan dat via rekeningnummer BE88 5230 8094 3141.

Wie meer wil weten leest de blog van Peter Hessens, hoofdafgevaardige ABVV-Metaal Voestalpine Sadef.

Dankzij ABVV BTB krijgen Bulgaarse chauffeurs gelijk loon voor gelijk werk

In juni 2015 diende de BTB-ABVV klacht in tegen RMT in Tessenderlo. Via zijn Bulgaarse dochterfirma Rematra werden Bulgaarse chauffeurs in België tewerkgesteld, maar niet aan Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden. Bijna 3,5 jaar later deed de Arbeidsrechtbank van Hasselt uitspraak: BTB wordt volledig in het gelijk gesteld. De Bulgaarse chauffeurs hebben recht op het verschil met het Belgische loon. De totale eis bedraagt 236.000 euro, plus intresten en kosten. Niet alleen wordt een belangrijk precedent geschapen in de strijd tegen sociale dumping, het toont volgens Voorzitter Frank Moreels ook aan dat “Internationale solidariteit loont”.

Europese ondernemingsraad FORD: nog steeds geen duidelijkheid

“De directie liet verstaan dat ze voor geen enkele vestiging een garantie kan geven”

Op 9 en 10 oktober ging in Keulen de Europese ondernemingsraad (EOR) van Ford door. Omdat Ford een wereldwijde herstructurering heeft aangekondigd en er al snel geruchten opdoken dat daarbij vooral de Europese activiteiten bedreigd zijn, hoopten de vakbonden op meer informatie. Die concrete informatie kwam er niet … . Maar de voortekenen zijn nog altijd ongunstig. Rohnny Champagne – provinciaal voorzitter van ABVV Metaal in Limburg – was aanwezig op de EOR. Hieronder leest u zijn relaas.

Dag Rohnny. Op 10 oktober was er een Europese ondernemingsraad. Heb je daar meer nieuws gekregen over de concrete plannen van Ford?

Rohnny: We hebben vooral veel nietszeggende informatie gekregen. Dat is de typische Ford-stijl, we verschieten daar niet meer van. Het management kijkt heel erg vanuit de hoogte naar de werknemers. Ze hebben totaal geen inlevingsvermogen, nul empathie … . Dit gezegd zijnde, uit de wirwar aan informatie zijn toch twee zaken blijven hangen.

En die zijn?

Rohnny: De Europese directie liet verstaan dat ze voor geen enkele vestiging een garantie kan geven, dus ook niet voor de fabriek in Keulen. Voor onze Duitse kameraden was dat natuurlijk schrikken. De voorzitter van de EOR is trouwens ook de hoofddelegee van die fabriek in Keulen. Maar nog eens: men weigert om concrete informatie te geven. Het tweede element komt erop neer dat we in Europa kleiner moeten worden. Als we dan vragen of dit betekent dat we gaan stoppen met wagens te produceren in Europa krijgen we geen antwoord.

De situatie blijft dus ernstig ...

Rohnny: Ja, de signalen die we krijgen zijn allesbehalve geruststellend. Na de EOR hebben we met alle vakbonden een gemeenschappelijk communiqué naar alle werknemers gestuurd. Dat was voorheen nog nooit gebeurd, dus het illustreert de ernst van de situatie. Zoals gezegd gaan nu ook in Duitsland veel alarmbellen af. Het is niet meer zeker – zoals in het verleden wel het geval was – dat zij de dans zullen ontspringen. De directie zegt dat Ford Europa in 2019 winstgevend moet zijn. Maar de Fiesta – die in Keulen gemaakt wordt – en de Focus – geproduceerd in het Franse Saarlouis – zijn nog nooit winstgevend geweest. Dus daar gaan alarmbellen af.

Opnieuw wordt het dus verder afwachten hoe de toekomst er zal uitzien?

Rohnny: We zullen het inderdaad verder moet afwachten. Kijk, in de Raad van Bestuur van Ford heb je twee strekkingen. Enerzijds de familie Ford, die vasthoudt aan het produceren van wagens. Dat is het nalatenschap van overgrootvader Ford. Anderzijds heb je de bankiers, die alleen maar aan de centen denken. Zolang Ford Europa niet winstgevend is, willen ze niet meer investeren. Die twee strekkingen botsen met elkaar. En ik heb de indruk dat de bankiers steeds meer de bovenhand halen.

Hoe moet het nu concreet verder?

Rohnny: Op vijf november ga ik alleszins naar Detroit. Daar komen alle Ford-vakbonden van over de hele wereld samen om te vergaderen. Maar daar verwachten we geen concreet nieuws over de toekomst van Ford in Europa. Op 11 november is er dan een select comité, een meer beperkte versie van de EOR. Maar ook daar zou het mij verbazen dat we meer informatie krijgen dan we vandaag al weten.  

Oké Rohnny. Bedankt voor je tijd. En als er nieuwe elementen opduiken dan horen we het wel.

Picanol is de officiële ambassadeur van de maatwerkbedrijven

Het verhaal

Picanol werkt al vele jaren samen met diverse maatwerkbedrijven zoals Westlandia en Mariasteen. De Ieperse producent van weefmachines mag zich daarom een jaar lang de officiële ambassadeur van de maatwerkbedrijven noemen.

Wist je dat …

Er een sterke band bestaat tussen de maatwerkbedrijven en de West-Vlaamse metaalindustrie? In het zuiden van West-Vlaanderen vallen de maatwerkbedrijven onder de bevoegdheid van ABVV Metaal. Het zijn immers vooral de grote metaalbedrijven in de regio –Sadef, Vandewiele, Picanol en Galloo – die er een beroep op doen.

Kansen voor doelgroepen! Maar veel meer dan louter liefdadigheid.

De maatwerkbedrijven bieden werk aan mensen die (nog) niet terechtkunnen in het reguliere arbeidscircuit. Maar dat wil niet zeggen dat er niet moet gewerkt worden. “Werken in een maatwerkbedrijf is geen bezigheidstherapie meer. Vandaag moet het renderen.” Dat zegt Mario Bogaert, hoofdafgevaardigde op Westlandia. Samen met Mercedes Debels (hoofddelegee op Picanol) en vakbondssecretaris Véronique Rogiers, spraken we over het ambassadeurschap van Picanol.

Staalarbeiders met een gouden hart!

De ABVV Metaal-delegatie op ArcelorMittal organiseert voor het tweede jaar op rij een grote speelgoedinzamelactie. Iedereen die wil kan speelgoed komen binnenbrengen. De actie loopt nog tot 15 november. Stijn Van Geem – onze hoofdafgevaardigde op Arcelor – legt uit: “Het is de bedoeling dat dit speelgoed terechtkomt bij gezinnen die het financieel moeilijk hebben, zodat ook zij een leuke Sinterklaas en Kerst kunnen beleven. Als vakbond is het belangrijk om met deze thema’s bezig te zijn. Ons werk stopt niet buiten de bedrijfsmuren.” Wie graag wil bijdragen: het speelgoed kan afgeleverd worden op de site van ArcelorMittal zelf of op het ABVV-bureel in Zelzate. Zeker doen!

Onze delegees over werken in en met maatwerkbedrijven

“De tijd dat werken in een maatwerkbedrijf bezigheidstherapie was is allang voorbij. Vandaag moet het renderen.”

Weefmachineproducent Picanol mag zich een jaar lang ambassadeur van de maatwerkbedrijven noemen. Ze dankt deze titel aan haar langdurige samenwerking met sociale-economiebedrijven zoals Westlandia en Mariasteen. Maatwerkondernemingen – vooral gekend als beschutte werkplaatsen – verschaffen werk aan mensen die moeilijk aan de bak komen in het reguliere arbeidscircuit en vervullen dus een belangrijke maatschappelijke functie. Omdat we hier graag meer over wilden weten, gingen we eens polsen bij Mercedes Debels (hoofdafgevaardigde op Picanol), Mario Bogaert (hoofddelegee op Westlandia) en Véronique Rogiers (vakbondssecretaris in West-Vlaanderen).

Goeiemiddag iedereen, Picanol is ambassadeur van de maatwerkbedrijven. Wat vinden jullie daarvan?

Mercedes: Wij zijn daar blij mee. Picanol creëert werk voor mensen die niet terecht kunnen op de reguliere arbeidsmarkt. Het is positief dat deze mensen kansen krijgen. Een tijdje terug zijn hier trouwens enkele werknemers van Westlandia komen werken, in de afdeling waar de kaders voor de weefgetouwen gemaakt worden. Wat me toen opviel is dat deze mensen nood hebben aan een duidelijke structuur. Zo werkten ze uitsluitend in de dagploeg en waren de pauzes strikt getimed. Er was ook altijd een begeleider van Westlandia aanwezig.

Véronique: Ook ik vind het een positief verhaal, want je creëert kansen voor mensen die anders moeilijk aan de bak komen. Heel veel metaalbedrijven doen een beroep op maatwerkbedrijven. Soms zijn er zelfs enclaves van die bedrijven in onze bedrijven. Op Picanol is dat een tijdje het geval geweest, maar op ons aandringen is dat stopgezet omdat men het vast personeel uit die afdeling op economische werkloosheid plaatste. Gezonde evenwichten vinden tussen de Picanol-werknemers en de werknemers van de maatwerkbedrijven, is niet evident.

In Zuidwest-Vlaanderen is het trouwens ABVV Metaal die de maatwerkbedrijven opvolgt. Terwijl dat in de rest van het land niet het geval is.

Véronique: Inderdaad, dat is historisch zo gegroeid. Die West-Vlaamse maatwerkbedrijven – zoals Westlandia, Waak en Mariasteen – werken vooral voor grote metaalbedrijven. Niet alleen voor Picanol maar ook voor Sadef, Vandewiele, Galloo, enzovoort. Wij hebben daar meer dan duizend leden. In de rest van het land vallen die bedrijven onder de Algemene Centrale.

Mario, welke dingen doet Westlandia precies voor Picanol?

Mario: Wij doen vooral de mechanische voormontages en de bedrading van de elektrische stuurkasten die in de weefmachines zitten. Hier werken achthonderd mensen en het werk voor Picanol is onze belangrijkste activiteit. Maar daarnaast werken wij ook nog voor bedrijven uit de voedingssector, zoals Jules Destrooper en Libeer.

En hoe zou je het werk op je bedrijf omschrijven? Is het zwaar werk of valt het wel mee?

Mario: Op zich valt het werk wel mee, maar voor de doelgroepen ligt de werkdruk vrij hoog. De tijd dat werken in een maatwerkbedrijf bezigheidstherapie was, is allang voorbij. Vandaag moet het renderen.

Meestal worden ook de meer eenvoudige en lichtere taken uitbesteed aan maatwerkbedrijven. Ik neem aan dat dit op Picanol ook het geval is?

Mercedes: Ja en dat zorgt soms wel voor problemen. Als vakbond leveren wij veel inspanningen om het werk werkbaarder te maken, onder meer door gebruik te maken van het werkgelegenheidsplan voor oudere werknemers (cao 104). Maar het lichter en aangepast werk is vandaag volledig uitbesteed aan Westlandia. Op Picanol hebben wij redelijk wat mensen met medische problemen en daar vinden we zeer moeilijk nog een gepaste job voor. Maar nog eens: wij vinden het belangrijk dat werknemers van maatwerkbedrijven ook kansen krijgen.

Véronique: De zoektocht naar lichter en aangepast werk wordt in onze bedrijven inderdaad moeilijker. We mogen ook niet vergeten dat werknemers in maatwerkbedrijven aan veel lagere lonen werken dan de werknemers in de metaalsector. Het gemiddelde loon schommelt rond 9,5 euro per uur. Hoe meer Picanol kan uitbesteden aan maatwerkbedrijven, hoe beter voor het bedrijf natuurlijk. Het is geen liefdadigheid.

Leeft dat verschil in loon bij de mensen van Westlandia, Mario?

Mario: Over de verloning krijgen wij af en toe wel klachten, ja. Wij werken weliswaar vooral voor de metaalsector maar we hebben niet dezelfde voorwaarden. Het minimumloon is een heel stuk lager is dan het sectorale minimumloon in de metaalindustrie. Dat is niet evident. En wat het verdwijnen van het lichter, aangepast werk betreft: eigenlijk zitten wij met een gelijkaardig probleem. Want ook bij ons worden sommige eenvoudige activiteiten uitbesteed, bijvoorbeeld aan gevangenissen. En daar werken ze voor maar één euro per uur!

Koopkracht gedaald, pensioenen & uitkeringen te laag

De sociaal-economische barometer van het ABVV zetten alle feiten op een rij. Met deze barometer legt het ABVV de sterktes en verbeterpunten van onze samenleving bloot. In de aanloop naar de parlementsverkiezingen van 2019 maakt het ABVV de sociaal-economische balans op van vier jaar regering-Michel. Dit oogt, zacht gezegd, niet fraai. De Belg verloor gemiddeld 1,7% koopkracht over de jaren 2016 en 2017. De ‘officiële’ werkloosheid, maar 150.000 werkzoekenden worden niet meegeteld. Er kwamen dan 132.913 banen bij, maar 53% daarvan is tijdelijk. De pensioenen zijn te laag om waardig van te leven. "Maar vergeleken met andere Europese landen zijn we opnieuw één van de zwakste leerlingen", stelt Miranda Ulens, Algemeen Secretaris ABVV.

Ford in Europa: onduidelijkheid troef

In een vorige CONNECT hadden we he over de toekomst van Ford in Europa. Kranten schreven dat Ford overwoog om definitief weg te trekken uit het oude continent. Volgens Rohnny Champagne, provinciaal voorzitter ABVV-Metaal Limburg, ging het om meer dan enkel geruchten. Maar, zo stelde hij toen, we wachten best eerst de Europese Ondernemingsraad van 9 en 10 oktober af. Op die EOR zijn we niet veel wijzer geworden, aldus Rohnny. De directie geeft nog steeds geen concrete informatie. De signalen blijven wel zeer ongunstig: Ford Europa moet winst maken in 2019 en geen enkele vestiging krijgt de garantie dat ze gespaard zal blijven van een herstructurering.

Het digitale schoentje van de VDAB knelt een beetje

Big data-algoritmes krijgen steeds meer invloed. Verzekeraars gebruiken het, belastingdiensten en Amerikaanse rechters om te beoordelen of een gevangene eerder mag worden vrijgelaten. En in Vlaanderen wil de VDAB de Netflix van de arbeidsmarkt worden, dixit Vlaams minister van Werk Philippe Muyters (N-VA).

VDAB beschikt aan een massa aan Big Data. Honderdduizenden dossiers van werkzoekenden, plus hun klikgedrag als ze de tools van de VDAB gebruiken (welke vacatures klikken ze aan, hoeveel, hoelang…). En daarnaast ook nog eens tienduizenden vacatures. De VDAB heeft nu een applicatie om een beter inzicht in het zoekgedrag van de werkzoekende te genereren. Zo kan men beter en met meer succes vacatures aanbieden aan werkzoekenden. ‘Algoritmisch activeren’ noemt de baas van de VDAB dat.

Waar wringt het schoentje dan? Dat digitalisering in een overheidscontext al te dikwijls een pretext is voor besparen (ook nu – per provincie gaan vier tot vijf werkwinkels, waar werkzoekenden terechtkunnen voor begeleiding op maat, dicht). De VDAB garandeert wel dat de privacy regels gerespecteerd worden, maar de werkzoekende geen inzicht in de wijze waarop de registraties worden uitgevoerd of verwerkt, laat staan hoe de algoritmes verlopen. En wat als de app die een job aanbiedt ook de beschikbaarheid in kaart brengt en beoordeelt? Netwerk tegen armoede vreest dat de meest kwetsbaren in de kou zullen staan. Mensen in armoede hebben dikwijls geen smartphone, computer of toegang tot internet en contact leggen via e-mail of app blijft een hoge drempel. Of gaat de Vlaamse overheid iedereen een gratis tablet schenken?

Ondertussen kreeg de echte Netflix de wind van voren omdat om klanten te binden men het art-work van films en series aanpast aan de huidskleur van potentiële kijkers. Een sterk staaltje van etnisch profileren Of zoals Sanne Blauw schreef: “Algoritmes zijn even bevooroordeeld als de mensen die ze maken”.