NIEUWS

ABVV-Metaal Nieuws.
Blijf op de hoogte met ons nieuwsoverzicht

 

In Brussel hebben 100.000 mensen betoogd tegen de afbraakpolitiek en voor een rechtvaardig beleid. Na 1 jaar antisociaal beleid blijven er voor de mensen alleen maar kruimels over. En dat pikken we niet. Daarom trakteerden we de regering-Michel op een nationale betoging in gemeenschappelijk vakbondsfront en met vele andere sociale bewegingen. Zo’n 100.000 betogers toonden opnieuw dat ze niet akkoord gaan met de afbraakpolitiek. Want er zijn alternatieven.
 
ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw: “Harder en langer werken voor minder loon en minder pensioen? Mensen 20.000 euro afpakken van hun toekomstig loon door een indexsprong en nog eens 20.000 van hun toekomstig pensioen door het rendement van hun groepsverzekering te halveren? Pensioen op 67, zieken een deel van hun uitkering afpakken als een arts vindt dat ze niet gretig genoeg ingaan op een jobaanbod? Dat kan zomaar. Terwijl werkgevers maar met hun vingers hoeven te knippen om hun zin te krijgen. Eén vingerknip en ze waren af van de tweede maand loon die ze hun zieke werknemers moeten waarborgen. Een vingerknip en de belasting op de winst bij ontbinding van een vennootschap is tot een minimum herleid. En onder de noemen ‘loonlastenverlaging’ moeten ze minder bijdragen, zonder enig engagement om jobs te behouden of te creëren. De winst die ze boeken gaat naar de aandeelhouders. Jobs? Geen garanties.”
 
De betoging van gisteren was een duidelijk signaal. De regering-Michel kan de werknemers, gepensioneerden, mensen aangewezen op een uitkering, de vakbonden en vele andere sociale organisaties niet negeren. Het is genoeg geweest, zo kan het niet verder.
 
Rudy De Leeuw: “De regering-Michel is een pestregering. Zieken, gepensioneerden, deeltijds werkenden, alleenstaande moeders, bescheiden tweeverdieners: allemaal hebben ze het vlaggen. De beloofde 100 euro is een kwakkel, de taxshift is boerenbedrog. Het leven wordt duurder gemaakt. Kinderopvang wordt duurder, het inschrijvingsgeld voor het hoger onderwijs, de prijs van een busabonnement, de elektriciteit, noem maar op…”
 
Ook na 7 oktober gaan wij door met het sociaal verzet. De houding die de regering en de werkgeversfederaties nu al een jaar lang aannemen, laat de werknemers geen keuze. We moeten de druk blijven aanhouden voor een sociaal overleg die naam waardig, voor een billijke verdeling van de rijkdom en de inspanningen.