onze
mensen

Iedere week geven we een echte 'metallo' het woord. Dit zijn stuk voor stuk pareltjes van testimonials.
Waar zijn ze mee bezig, wat leeft er bij hen in het bedrijf en op de werkvloer en wat houdt de toekomst in ...
allemaal thema's die ons raken. Het leven zoals het is voor een militant van ABVV-Metaal.

 

Een bijzonder en onverwacht afscheid

In gesprek met ... Steve Temmerman.

Na een loopbaan van 20,5 jaar bij CNH Industrial te Antwerpen, waarvan 16,5 jaar syndicaal actief te zijn, deelde ik mijn afscheid per brief mee aan de collega’s in het bedrijf. Op 3 april maak ik namelijk de overstap naar de Centrale als vormingswerker. Aangezien ik sinds 2006 ook fungeerde als groepsbegeleider is dit geen stap in het ongewisse en ga ik er voor de volle 100 % tegenaan.

Lees meer...

De fiets

In gesprek met ... Jimmy Crispeyn.

Al jaren fiets ik van Tienen naar Haasrode. Voor mij is die fiets een persoonlijk symbool van verzet tegen klimaatverandering. Zodra ik het bedrijfsterrein opfiets, zie ik onmiddellijk de verworvenheden van het syndicale werk van onze militanten. Overdekte fietsenstallingen, droogkasten om onze kleren in te drogen. We hebben douches om ons in te wassen. De fietsvergoeding is een uitstekende tussenkomst in de reiskosten. Wij ijveren nu voor een financiële stimulans van de werkgever voor elektrische fietsen.

Lees meer...

CETA, een stille staatsgreep?

In gesprek met ... Elias Vlerick.

Vrijdagmiddag na mijn vroege shift: ik ga langs bij de boerenmarkt in Oostakker, ideaal om wat verse groenten, fruit, kaas of vlees van goeie kwaliteit te kopen. Met de boeren praat ik over het handelsverdrag dat Europa wil sluiten met Canada (CETA). Het is iets dat ons bindt: die handelsverdragen betekenen een ramp voor de boeren, voor de consumenten en voor de werknemers. Deze verdragen maken onze grondrechten ondergeschikt aan de ‘vrije concurrentie’ (lees: ongelijke concurrentie) voor de multinationals.

Lees meer...

Solidair met uitzendkrachten op de vloer

In gesprek met ... Jeanine Labie.

Bij ons op het werk zijn er een achttal interimmers aan de slag. Nu is er in een bepaalde afdeling minder werk en moeten er wekelijks een acht à tien collega’s stempelen. In de syndicale delegatie hebben we beslist om de interimmers te behouden. De laatsten van hen zijn gestart in september en hebben hard meegewerkt, zodat er aan de voorwaarden was voldaan voor de cao 90. In dit akkoord staat dan ook dat we op een jaar tijd een resultaatsgroei van 500.000 euro moeten behalen. Dan pas krijgt iedere vaste werknemer – want je moet minstens zes maand vast in dienst zijn - een mooie premie uitbetaald in april!

Lees meer...

Mijn verhaal als kroongetuige van 20 jaar Renault

In gesprek met ... Raymond Smeulders.

Ik was zeventien jaar toen ik als jobstudent begon bij Renault in Vilvoorde. De fabriek was een begrip in de regio. Ze stond voor werkzekerheid en voor een goede boterham. We verdienden er een deftig maandloon, aangevuld met driemaandelijkse productiepremies. Het gevolg was dat tientallen personeelsbussen dagelijks heel Vlaams-Brabant en voor een stuk ook Limburg, Antwerpen en de rest van Vlaanderen afreden om Renault-arbeiders naar het werk en weer naar huis te brengen.

Lees meer...