In gesprek met... Godelieve Bollen.

De uitbuiting en het misbruik van interimmers en tijdelijke werknemers door werkgevers is nog altijd een te betreuren realiteit. Dat bleek onlangs nog uit een reportage van PANO. Bij Jabil Circuit Hasselt werken vooral kaderleden en bedienden en slechts een handvol arbeiders. Toch wordt hier ook gebruik gemaakt van tijdelijke en uitzendkrachten. Nog voor mijn tijd als delegee werd er zelfs een cao ondertekend die stelde dat er voor de tijdelijke collega’s geen financiële bijpassing mogelijk was bij economische werkloosheid.

Te duur en oud

Twee van mijn arbeiderscollega’s werden bovendien jarenlang tewerkgesteld met tijdelijke contracten. Het ging om oudere werknemers, waarvan de directie goed en wel wist dat ze toch niet snel op zoek zouden gaan naar een andere baan. De ongunstige resultaten dat het bedrijf boekte werden evenwel aangehaald als belangrijkste reden waarom geen vast contract werd aangeboden.

Toen Jabil vorig jaar dan voor het eerst sinds lange tijd weer winst draaide, trokken wij als ABVV-Metaal ten strijde met het oog op een vast contract voor deze collega’s. Het had heel wat voeten in de aarde en vergde zelfs overleg tussen onze secretaris en directie, maar na 9 jaar van tijdelijke tewerkstelling kreeg één van de twee toch al een vast contract. De andere collega zal volgend jaar een contract onbepaalde duur aangeboden krijgen.

Ook buiten Jabil word ik als vriendin, als moeder, als tante geconfronteerd met het schrijnend misbruik van precaire contracten. Ik hoor verhalen over jarenlange tewerkstelling bij supermarkt Delhaize via dagcontracten, jongeren die geen kans krijgen op een vast contract bij de winkelketen Itek, maar wel aan het lijntje worden gehouden met dagcontracten, ...

Beleidsmakers hebben boter op het hoofd

Onze huidige regering stimuleert dit misbruik bovendien. Door de invoering van flexijobs, de flexibilisering van overuren en de slechte controle op de wet tegen dagcontracten. De wetgeving die interimmers zou moeten beschermen en dagcontracten aan banden zou moeten leggen, is een druppel op een hete plaat. Daarbij zijn er nog veel achterpoortjes die door de werkgever toegepast worden, bijvoorbeeld voor de detailhandel of horeca.

Vakbonden, kom in actie!

Het ergste misbruik gebeurt in de ondernemingen waar geen vakbond aanwezig is, maar ik heb tot mijn grote spijt moeten vaststellen dat ook in bedrijven met vakbondsaanwezigheid minder voor tijdelijke werknemers gepleit wordt en zeker al niet voor interimmers. Vergeet ook niet dat deze collega’s vaak jongeren zijn die nog een hele beroepsloopbaan voor de boeg hebben: ideale potentiële nieuwe leden, lijkt mij. Is dat geen voer voor onze vorming van militanten en delegees?

Vaak wordt ermee geschermd dat er moet gezorgd worden voor de vaste werknemers, zodat zij hun job kunnen behouden. Wat natuurlijk ook zo is, maar als syndicalisten mogen we geen enkele werknemer in de kou laten staan. De tijdelijke werknemer en zeker de interimmer worden al te vaak gebruikt als noodzakelijk kwaad, een noodoplossing. Zij krijgen bijvoorbeeld vaak geen maaltijdcheques, premies of bijbetaling bij economische werkloosheid, omdat over deze voordelen in een cao is onderhandeld die alleen wordt toegepast voor de vaste werknemer.

Daarom wil ik ervoor pleiten dat onze vakbond in de bedrijven meer inspanningen gaat leveren voor deze werknemers, ook al weet ik dat deze strijd soms heel moeizaam kan verlopen aan de onderhandelingstafel.

 

Godelieve Bollen
Delegee Jabil

 

Andere blogs van Godelieve:

Verschil moet er (niet) zijn!