de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

In gesprek met... Georges De Batselier.

We staan aan de vooravond van een uiterst belangrijk politiek en sociaal jaar. Sociaal, omdat de interprofessionele en daarna sectorale onderhandelingen er aankomen. Politiek, omdat er volgend jaar cruciale verkiezingen zijn voor de burgers en werknemers in dit land. Cruciaal voor de toekomst van het sociaal overleg, cruciaal voor de vakbonden tout court.

Deze regering lachte begin december 75.000 klimaatbetogers in het gezicht uit, door doodgemoedereerd een week na de betoging op de klimaatconferentie het tegenovergestelde standpunt in te nemen. Op dezelfde wijze heeft men vier jaar lang onze verzuchtingen genegeerd en ons in het gezicht uitgelachen.

Dat de regering nu uiteindelijk toch gevallen is, ligt niet aan onze strijd en ligt ook niet aan de motie van wantrouwen van de oppositie. Nee, dat is enkel te wijten aan een niet-bindende VN-resolutie én aan het feit dat de N-VA maar al te goed weet hoe belangrijk 26 mei is. Door de tegenvallende gemeenteraadsverkiezingen in oktober is de partij instant in campagnemodus geschoten. Op een doordachte manier en over een thema dat, jammer genoeg, leeft bij de mensen, ook bij onze mensen. En niet op een manier die wij graag hebben. Anders was Theo Francken niet de populairste politicus van Vlaanderen voor het moment.

Natuurlijk leven er bij de bevolking ook andere bekommernissen: koopkracht en de stijgende prijzen, de bezorgdheid om het einde van de maand te halen, laat staan het einde van de loopbaan. In de media heeft men het dan tegenwoordig, in eerste instantie, over de gele hesjes. Maar de gele hesjes zijn, zeker in Vlaanderen, niet, of nog niet, die massabeweging die ze in Frankrijk zijn. En we mogen ook niet vergeten dat de gele hesjes vele ladingen dekken: van oprecht bezorgde en angstige burgers over linkse actievoerders tot verdacht rechts gespuis.

De nationale actiedag van 14 december toonde aan dat we van de gele hesjes geen lessen te krijgen hebben als het aankomt op actievoeren. Wat we wel moeten doen, is hun terechte verzuchtingen, die de verzuchtingen zijn van doorsnee burgers, vertalen in onze komende eisenbundels en acties, zonder blind achter hen aan te hollen. We mogen niet doen zoals de politieke partijen die onmiddellijk klaar stonden om hen te recupereren. 

De werkgevers mogen weten dat de koopkracht centraal zal staan tijdens de komende interprofessionele en sectoral onderhandelingen. De werknemers hebben recht op hun deel van de koek. En als de werkgevers dat niet willen begrijpen dan zal ABVV-Metaal de werknemers op alle mogelijke en noodzakelijke manieren ondersteunen in hun eis. Voor de onderhandelingenhebben we een duidelijk doel, een helder ordewoord en eengezinde strategie. 

Ons uiteindelijk doel is mei 2019. Daarom moeten we erin slagen om aan de burgers en werknemers van dit land een nieuw perspectief te bieden. En dat zal niet eenvoudig zijn.

Want er was al een andere politieke realiteit in het Noorden en het Zuiden. Dat bleek bij de gemeenteraadsverkiezingen. Maar de situatie is de afgelopen week nog ingewikkelder geworden met de val van de regering. Wat betekent de val voor het sociaal overleg, de interprofessionele onderhandelingen, de welvaartsenveloppe is? Dat is niet helemaal duidelijk. En welke impact zal het circus van de afgelopen weken hebben op de volgende verkiezingen?

We mogen ook de uitslag van de provinciale verkiezingen niet vergeten. Een uitslag die in nog dramatischere verhoudingen werd weerspiegeld in de laatste peiling van de VRT. Ja de N-VA gaat achteruit, maar ten voordele van Open VLD en Vlaams Belang. Niet onmiddellijk sociale partijen. En ja, Groen gaat vooruit maar quasi volledig ten koste van de sp.a en Pvda die allebei fors verliezen.

Natuurlijk het is maar een peiling, maar laat ons er niet te licht overgaan. In mei gaat het maar om één ding: slagen we erin om dit asociale beleid van deze asociale regering een halt toe te roepen. Als we daar niet in slagen, dan zijn wij, de burgers, de werknemers, de vakbonden eraan. En niet voor de moeite.

De uitdagingen voor ons in de komende maanden zijn groot. Onze verantwoordelijkheid ook. We moeten tijdens de komende onderhandelingen klaar en duidelijk en met een helder perspectief voor ogen vertalen wat leeft bij de mensen. Dit moeten we krachtdadig ondersteunen. Op elke manier. Dat is het ene pad. En we moeten te allen prijze onze sociale welvaartsstaat behoeden en intact houden. En daarvoor moeten we een strategie hebben naar 26 mei. Dat is het andere pad. En we moeten goed nadenken hoe aan beide kanten van de taalgrens de juiste strategie hanteren om dat te bereiken. Tijdens de onderhandelingen en op 26 mei moeten we winnen. Dat is het enige dat telt. Deze twee lijnen zullen we moeten bewandelen. Dat zal niet altijd een gemakkelijke evenwichtsoefening zijn. Maar moeilijk gaat ook. Zeker als we willen dat het anders moet. En het moet anders.

Ik wens jullie in naam van ABVV-Metaal, het personeel en het secretariaat, een mooi, warm, voorspoedig en gezond 2019.

Georges De Batselier
Voorzitter ABVV-Metaal