de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

In gesprek met... Georges De Batselier.

Het was de president van Amerika die in het groot en het breed uitpakte met de term ‘fake news’, vals nieuws. Intussen al even geleden en de storm is wel weer gaan liggen. Een term die hevig bediscussieerd en becommentarieerd werd. En in de nasleep van die storm merken we kleine andere discussies die minstens evenveel aandacht verdienen, maar mogelijks veel belangrijker zijn.

Laten we vooral eerlijk zijn: het is van alle tijden om te beweren dat berichtgeving eerder vluchtig is. Wat vandaag groot nieuws is, is morgen al weer bijna vergeten. Soms omdat het, gelukkig, bijna eenmalig is (een 14-jarige die een auto koopt en er op de openbare weg mee rond rijdt), soms omdat het lijkt alsof we dat al eerder gehoord hebben (een transmigrant die wordt opgepakt, verhoord, en teruggestuurd, dat wisten we toch al, niet?).

Steeds vaker hoor je in de (sociale) media dat de vluchtigheid van het nieuws een gevaar is voor de democratie. Dat nieuws enkel nuttig is om te weten wat er nu gebeurt, maar weinig aandacht heeft waarom het gebeurt. Onder meer de Nederlandse sociale nieuwssite De Correspondent heeft er haar beroep van gemaakt om precies die beweging tegen te gaan. Recent horen we ook in een breder kader dat berichtgeving alleen maar nuttig zou zijn om te doorprikken wat we nog niet wisten. Met als gevaar dat wat we wel al weten dan onder de radar, en dus onveranderd blijft.

Onzichtbare armoede in ons land, dat weten we toch al; slechte luchtkwaliteit is geen nieuws; een regering die SWT doet uitdoven, niet erg spannend? Dan voelen wij ons ook een soort van correspondent om er blijven op te hameren dat er armoede bestaat (en moet bestreden worden), er oplossingen mogelijk zijn in het mobiliteitsdebat, dat langer werken enkel kan mits een omkadering die dat mogelijk maakt. En dat we op 2 oktober mee actie voeren tegen regeringsmaatregelen die hier tegen in gaan.

Want samen maken we het nieuws van elke dag. En de metaalsectoren nemen hierin graag een voortrekkersrol, zoveel als mogelijk zelfs op een constructieve manier: opleiding door peterschap, passend loon voor ervaring, erkenning voor zwaar werk, duaal leren als sleutel tot succes (abonneer je op zeker op Connect voor meer info), premies bij loopbaanwijziging in PC 111.1, deeltijds pensioen voor wie geen toegang heeft tot SWT, landingsbaan of vervroegd pensioen, opleidingsfondsen die loopbaanfondsen worden. Ook dat is onze vorm van democratie, nl vooruitgaan waar we kunnen, verbeteren waar het nodig is, versterken om kwaliteit aan te bieden.

Hou die idee goed vast, want hoe concreter we kunnen werken, hoe minder vluchtig de realiteit wel lijkt. We kijken vooruit, al richting volgende gesprekken rond een interprofessioneel akkoord en de sectorale onderhandelingen. Aan de andere kant van de regionale verkiezingen (gebruik je democratisch recht!). Helaas nog niet aan de andere kant van de sociale ongerustheid en de aandacht voor de vluchtige regeringsmaatregelen van het hier-en-nu. Maar als we samen het nieuws kunnen maken, als we samen kunnen blijven werken aan wat ons beter maakt, als we dat samen ook duidelijk maken wanneer dat nodig is, dan pas zijn we bezig met ‘real news’ dat ons allen aanbelangt.

Georges De Batselier
Voorzitter