In gesprek met ... Georges De Batselier.

“Meer en meer werkgevers beseffen dat de manier waarop ‘ons werk’ georganiseerd is nefaste gevolgen heeft. Niet het minst voor hun bedrijf zelf. Zo is de stijging van het aantal burn-out-gevallen in hun organisatie de laatste 5 jaar voor bijna 8 op 10 werkgevers te wijten aan de stijgende werkdruk.” Een terechte quote in de blog van onze federale volksvertegenwoordiger Meryame Kitir. Helaas worden er de laatste tijd maatregelen ingevoerd waaruit blijkt dat het besef niet aan de kant van de politieke meerderheid ligt. Besparingsdrift en sancties werken negativiteit en onzekerheid in de hand. Toenemende werkdruk en werkonzekerheid passeren niet toevallig dagelijks opnieuw de revue in de media.

Zo hebben we de laatste weken weer een portie aan minder goed nieuws over ons heen gekregen. Bij Bombardier sleepten weken van onzekerheid aan over het al dan niet binnenkomen van een belangrijke bestelling; dergelijke onzekerheid legt in elk bedrijf een chronische en beklemmende druk over de fabriek en de medewerkers. Daarom zetten we als vakbond zo vaak in op duidelijkheid en duurzaamheid, omdat dat pas garanties op tewerkstelling inhoudt. Aan de andere kant van het land, bij Philips, stonden anderzijds opnieuw besprekingen rond de afbouw van het personeelsbestand op de agenda. Waarbij werknemers zelfs gaan overnachten in het bedrijf om er de volgende ochtend als eerste bij te zijn om zich op te geven voor vrijwillig vertrek. Niet omdat ze daarmee de Lotto binnenhalen, maar wel omdat ze niet langer kiezen voor onzekerheid, voor het onzekere van de toekomst. Ze kiezen voor een andere toekomst omdat duurzaamheid in hun oren een loos begrip geworden is. Gelukkig is er een onderhandelde begeleiding en scholing, maar pas op het einde van een waarschijnlijk rusteloze periode.

Je mag er donder op zeggen dat men in regeringskringen wel te spreken zal zijn over de – bijna stilzwijgende en sluipend ingevoerde - maatregelen tegen burn-out, over de uitbreiding van zondagsarbeid in sommige sectoren voor minderjarigen (15 jaar en ‘ouder’), het veralgemenen van uitzendarbeid, terwijl wij, nu en al zeer lang voordien, waarschuwen dat er oorzakelijke verbanden zijn tussen uiterst flexibel werken, werkonzekerheid en risico op ziekte en burn-out. Ook dat is voor ons een vorm van gebrek aan duurzaamheid. En zeker de motivatie om het anti-sociale beleid van de regering blijvend aan de kaak te stellen.

Syndicaal werken is per definitie samenwerken, waarbij je meerderheid en minderheid zo sterk als mogelijk tracht te verenigen rond gezamenlijke projecten en ideeën. Samenwerken voor werkzekerheid, voor duurzaamheid en werkbaarheid. En als het even kan ook voor gezondheid. Graag zelfs. Vorig weekend reden daarom 8 medewerkers van ABVV-Metaal en BTB gezamenlijk in één ploeg mee in de 1000 kilometer van Kom Op Tegen Kanker. Omdat syndicalisme niet stopt aan de poort of een grens en het belangrijk is om eenieder die getroffen wordt door een ziekte te steunen in het leed en het herstel. Op de werkvloer of daarbuiten. Proficiat aan alle deelnemers, en op naar volgend jaar, met nog meer teams.

Want teamwerk is altijd sterker en duurzamer dan de eenzame fietser.

Georges De Batselier
Voorzitter ABVV-Metaal