de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

In gesprek met... Herwig Jorissen

ABVV-Interim voerde de afgelopen week actie onder het motto “Zoek de zeven verschillen”. Je doet hetzelfde werk: de ene als vast werknemer de andere als uitzendkracht. Je doet hetzelfde werk en toch is er een wereld van verschil.


Rudy, onze delegee bij Honda, vertelde een klein jaar geleden hoe in zijn fabriek meer dan driehonderd werknemers elke dag, zij aan zij, hard werk leveren. Hetzelfde werk leveren. In dezelfde overals. Hoe voor een bezoeker iedereen gelijk lijkt. Maar hoe iedereen niet gelijk is. 

Voor een vaste werknemer is bij Honda of in zoveel andere bedrijven, mede dankzij de vakbonden, alles goed geregeld: loon, ziekte, verlof… En hoe zit dat met de uitzendkrachten? In bedrijven waar we als vakbond sterk staan zorgen we er voor dat er zo weinig mogelijk verschil is tussen vaste werknemers en uitzendkrachten. Maar zelfs daar slagen we er niet altijd helemaal in. In bedrijven waar we sterk staan zorgen we er maximaal voor om uitzendcontracten om te zetten in vaste contracten. En we slagen daar deels ook in. Gelukkig, maar niet altijd en niet voor iedereen.

Hoe zit het dan, vraagt Rudy zich af, met mijn collega die nu bij Honda werkt en straks weer voor een andere werkgever. Met telkens een ander loon, een ander verlofregeling, een ander sociaal leven… maar met steeds de blijvende onzekerheid:omdat je niet weet wat morgenbrengen zal.

En we kunnen het niet genoeg herhalen. Die onzekerheid heeft een prijs. Dat is niet iets dat wij zeggen, dat blijkt uit onderzoek na onderzoek. In 2017 concludeerden onderzoekers op basis van gegevens van deBritish Household Panel Survey dat hoe langer men in flexibele arbeidsrelaties zit (tijdelijke contracten en seizoensarbeid) hoe meer gezondheidsproblemen de kop opsteken (hartproblemen, spijsvertering, ademhaling, angst/depressie, migraine..) en hoe meer stress men ervaart (slapeloosheid, besluiteloosheid, gespannenheid, kwetsbaarheid, vertrouwensverlies). Wat opnieuw lijdt tot meer gezondheidsproblemen

Het is die onzekerheid die men wil uitbreiden en / of institutionaliseren. Enerzijds de regering Michel die onder het mom van ‘jobs, jobs, jobs’ de flexi-jobs uit de horeca wil uitbreiden naar andere sectoren. Anderzijds door Federgon, de federatie van de uitzendbureaus, die voor uitzendkrachten ‘contracten voor onbepaalde duur’ bij het uitzendkantoor wil installeren. Dat laatste klinkt sympathiek. Alleen blijven de nadelen voor de uitzendkracht bestaan: dehyperflexibiliteit blijft, niets is zeker, alles kan van dag op dag blijven veranderen: welke job, welk loon, welke vakantieregeling, waar, wanneer? De enige die meer zekerheid verkrijgt, is het uitzendkantoor. Zij zijn verzekerd van een vaste pool van flexibele werknemers die men naar believen kan inzetten.

De nadelen die aan flexibele arbeidsrelaties zijn verbonden, komen echter voor een betrekkelijk groot deel voor rekening van zwakkere groepen op de arbeidsmarkt.” Het zijn niet wij die dat zeggen, maar het Centraal Planbureau in Nederland. Daar iets aandoen middels kwaliteitsvolle tewerkstelling is de echte uitdaging. Als dat niet gebeurt, zullen die twee mannen of vrouwen op de werkvloer die hetzelfde werk doen wel gelijk lijken, maar niet gelijk zijn.

Herwig Jorissen
Voorzitter