de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Herwig Jorissen.

 

In gesprek met ... Voorzitter Herwig Jorissen.

Voor ons de toekomst, na ons de zondvloed. We denderen met een rotvaart af op de afgrond (de opwarming van de aarde). Nu genoeg landen het Verdrag van Parijs geratificeerd hebben kan het ook officieel in werking treden. Dat betekent onder meer dat alle landen een beleid moeten maken om de opwarming tot maximaal twee graden te beperken (met een streven naar maximaal anderhalve graad). Het probleem is echter dat, als we rekening houden met het feit dat er wereldwijd nog gretig wordt gebouwd aan nieuwe fossiele-energie-infrastructuur, we de grens van 2 graden gaan passeren. En de echte tragiek is: zelfs als we van vandaag op morgen alle CO2-uitstoot zouden stoppen, gaat de opwarming toch nog door.

Daarom is de klimaatstrijd een sociale strijd voor een duurzame samenleving waar ook de toekomstige generaties nog veilig en gezond kunnen leven. Daarom ijveren we voor een rechtvaardige transitie. Dat is geen makkelijk verhaal, omdat het heel wat onzekerheden met zich meebrengt. De overgang naar een koolstofarme samenleving zal ook heel wat consequenties hebben voor de huidige productie- en consumptiewijzen. Maar transitie kan ook voor jobcreatie zorgen. De jobs4climate-campagne van de Klimaatcoalitie becijferde vorig jaar dat duurzame investeringen in woningrenovatie, hernieuwbare energie, een slim elektriciteitsnet en milieuvriendelijk vervoer maar liefst 60.000 bijkomende jobs in België kunnen opleveren. Het Internationaal Vakverbond gaat uit van meer dan 7 miljoen jobs in de Europese Unie, een studie van Ernst & Young spreekt van 3,4 miljoen voltijdse quivalenten in sectoren die vervuiling bestrijden en sectoren die grondstoffen managen (recyclage, etc.).

Een enquête van het Internationaal Vakverbond gaf aan dat maar liefst 73 % van de mensen vraagt dat regeringsleiders meer doen voor het klimaat. Natuurlijk blijven onze regeringen hardnekkig doof voor deze vraag van de bevolking. Bourgeois en Michel, dat is twee keer niks op klimaatvlak.

Er bestaat géén coherent plan of visie die ernaar streven om de opwarming van de aarde onder controle te houden en om zo de jobs van morgen te creëren. Dit is immers een regering die leeft van de angst en niet van de hoop. Van de stilstand, niet van de transitie. Vakbonden werken wel aan een faire duurzame transitie. Niet alleen met woorden, maar vooral door concrete acties elke dag op de werkvloer. Omdat sociale, economische en ecologische duurzaamheid ons doel moeten zijn.

Het is meer dan cynisch dat net nu de donderwolken weer samenpakken boven Bombardier Brugge, een trein- en trambouwer die bovendien inzet op innovatieve arbeidsorganisatie. De grootse bestelling ooit van vervoersmaatschappij De Lijn (146 nieuwe trams) dreigt naar de Spaanse concurrent CAF te gaan. De Europese aanbestedingsregels zullen ongetwijfeld zijn wat ze zijn. Maar enkel in een faire globalisering kan eenieder met gelijke wapens strijden. Dat is nu niet het geval. En wat doet de Vlaamse regering? De handen in onschuld wassen? Een andere kant opkijken? Een duurzaam industrieel beleid? Een duurzaam mobiliteitsbeleid? Of opnieuw Twee Keer Niks? De vraag stellen is, pijnlijk genoeg, ze beantwoorden.

Herwig Jorissen
Voorzitter