de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Het woord van de Voorzitter verschijnt gedrukt als edito in de Nieuwe Werker. De laatste zin van de derde paragraaf (cursief) zult U echter tevergeefs in de Nieuwe Werker zoeken. Ze is "per vergissing" uit ons edito verdwenen.

De verkiezingen zijn voorbij. Het kondigde zich aan als moeilijke verkiezingen, het zijn desastreuze verkiezingen geworden voor de progressieven in dit land  en voor de socialistische partijen in het bijzonder. Zowel de Sp-a als de PS zijn afgestraft door de kiezers. Of we dat nu onterecht vinden of niet. De feiten zijn er. Het komt nu aan de partij toe om in eerste instantie een evaluatie te maken van de uitslag en er de nodige lessen uit te trekken.

Sommige van onze syndicale kandidaten hadden misschien op een betere uitslag gehoopt. We denken echter dat ze het goed gedaan hebben. Zeker als nieuwe kandidaten in een verkiezing waarin de partij slecht scoort. De opdracht “meer arbeiders in het parlement” is misschien niet helemaal geslaagd. Maar één arbeidster is alvast verkozen: onze ABVV-Metaal délégue, Meryame Kitir, met meer dan 12.000 stemmen. Op haar schouders rust nu de zware verantwoordelijkheid om de stem van de kleine man en vrouw, die ook in de Sp-a, de laatste jaren al te veel in de verdrukking is geraakt, luid en duidelijk te laten klinken. We wensen haar dan ook proficiat met haar verkiezing en veel succes met haar mandaat. En ze weet dat ze alvast op de steun van ABVV-Metaal kan blijven rekenen.

Een slechte verkiezingsuitslag betekent ook dat de partij er (wellicht) niet zal bij zijn in de volgende regering. Wij denken dat diegene (ook in de vakbond) die al te makkelijk gezegd hebben dat het geen verschil maakt of de socialisten in de regering zitten of niet, van een koude reis zullen thuiskomen. Zoals de Amerikanen moesten ervaren dat er wel degelijk een verschil was tussen Gore en Bush. Zo zullen de arbeiders en burgers van dit land het ook ervaren dat er wel degelijk verschil is tussen rooms-blauw of een regering met rood. We zijn benieuwd of het ACV even strijdbaar zal zijn als ze dat was tegen paars. We vonden het alvast opmerkelijk dat na het initiatief van minister Vanvelthoven om de nodige schikkingen te treffen om de sociale verkiezingen te laten doorgaan en de opmerkelijke interventie van de eerste minister om dit te blokkeren, het ACV zweeg als vermoord.

Bij al deze kommer en kwel mogen we echter één positief punt niet vergeten. Extreem-rechts heeft opnieuw een nederlaag geleden. Het VB is misschien nog niet verslagen, maar trappelt in ieder geval ter plaatse. In vergelijking met de verkiezingen van 2003 gaan ze nog vooruit (maar zelfs minder dan ze zelf verwacht / vooropgesteld hadden), maar in vergelijking met de Vlaamse verkiezingen van 2004 en de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 gaan ze duidelijk en soms hard achteruit.

Het zijn geen tijden waarin we onze kunnen permitteren om moedeloos te zijn. Meer dan ooit zullen we de belangen van onze arbeiders moeten verdedigen. Het is aan de socialistische beweging in zijn geheel om te tonen wat we waard zijn en hoe zeer we nodig zijn. De volgende afspraak zijn de sociale verkiezingen.

Herwig Jorissen
Voorzitter