de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Op 11 en 12 juni hielden we in Gent ons eerste Statutair Congres. Het was een congres op het einde van een zeer bewogen statutaire periode. Immers een organisatie met een geschiedenis van meer dan honderd jaar nodigt haar militanten uit op een eerste statutair congres. Vier jaar geleden hield de CMB in Antwerpen nog het 59ste statutair congres, een moeilijk en historisch congres. Vlak voor dat congres ontstonden binnen de toenmalige CMB onoverkomelijke spanningen tussen Noord en Zuid. Met als gevolg dat het Congres aan het secretariaat de opdracht gaf om een structuur en werking te ontwikkelen die rekening zou houden met de verschillende realiteiten op economisch, politiek en filosofisch gebied in Noord en Zuid. Een jaar later leidde dit tot een Buitengewoon Congres waar twee autonome entiteiten ontstonden: ABVV-Metaal en MWB, de kameraden uit Wallonië en Brussel. Het Congres in Gent was het eerste congres na de splitsing in 2006.

Het Congres werd voorgezeten door Patrick Mertens, Provinciaal Secretaris ABVV-Metaal Oost-Vlaanderen en geopend door Daniel Termont, burgemeester Stad Gent. Het congres werd toegesproken door Fernando Lopes, adjunct Secretaris Generaal Internationale metaalbond, Peter Scherrer, Secretaris-Generaal Europese Metaalbond en Rudy Deleeuw, Voorzitter ABVV.  Alledrie gingen ze dieper in op de huidige economische crisis. Ze hielden een pleidooi voor duurzame jobs en beklemtoonden dat het niet kan dat werknemers de crisis zouden betalen. De vorige voorzitters van de CMB Jacques Fontaine, Michel Cossaer en Fernand De Coster werden eveneens in de bloemen gezet. In aanwezigheid van een honderdtal binnenlandse en buitenlandse gasten (uit 25 landen en meer dan 30 vakbonden) werd verder een eerbetoon gebracht aan de componist van de Internationale, de Gentenaar Pierre De Geyter. Dat laaste gebeurde door een roadmovie met Live Blanquaert die in alle provincie metaalmilitanten interviewde, onderbroken door live muzikale interventies van Kris De Bruyne. Voor het Congres componeerde Kris De Bruyne een ode aan Pierre De Geyter en maakte hij een vertaling van ‘This land is your land' van Woody Guthrie.

Het eerste Statutair Congres viel midden één van de ergste crisissen ooit. Wat begon als een crisis van het casinokapitalisme, mondde uit in de eerste echte crisis van het mondiale kapitalisme. Terwijl onze overheden met het geld naar de banken gingen, stokte de productie, viel onze industrie stil en werden de arbeiders getroffen door drastische herstructureringen en dramatische sluitingen. Het was deze realiteit die als een schaduw over alle interventies hing.

Gedurende anderhalve dag discussieerden 250 congressisten over het moreel verslag van de afgelopen statutaire periode, over de congresresolutie ‘Voor een echte industrievakbond binnen het ABVV' en over de nieuwe statuten. Zowel het moreel verslag, als de algemene en actualiteitresolutie als de statuten werden met een quasi unanimiteit aanvaard. Voor de komende vier jaar legde het Congres een 11-punten programma vast dat als leidraad moet dienen voor de werking.

Tijdens het Congres werd er ook uitgebreid gediscussieerd over het nieuwe concept van de vorming, dat geïntroduceerd werd in de afgelopen statutaire periode. Vorming is altijd en zal altijd belangrijk zijn voor ABVV-Metaal. Het is wat onze vakbond sterk maakt. Ieder heeft op een open manier, maar steeds vanuit een gedeelde bezorgdheid, zijn visie gegeven. Deze discussie is een toonbeeld van het verloop van de discussies op het Congres: kritisch, open maar na de antwoorden werd unaniem één lijn getrokken.

Op het Congres  lanceerde ABVV-Metaal ook de campagne ‘Investeer in de industrie'. 765.000 werknemers of veertig procent van de werkende Vlamingen heeft een job in de industrie of dankzij de industrie en de industrie zorgt voor veertig procent van de globale welvaart in Vlaanderen. ABVV-Metaal heeft zich zeer nadrukkelijk geprofileerd als een industrievakbond. Dat wil zeggen dat we een vakbond zijn die opkomt voor de belangen van een duurzame industrie. We hebben nood aan regeringen die durven inzetten op een industriële politiek die meerwaarde en welvaart creëert. Een industrievakbond komt in eerste instantie op voor de werknemers in de industrie. Het Congres heeft duidelijk gemaakt dat één zaak prioritair is: het werknemersstatuut. Niet een harmonisering van de beide statuten, maar één statuut voor alle werknemers. Zodat de discriminatie tussen arbeiders en bedienden eindelijk ophoudt te bestaan. Over onze campagne zullen we uitgebreid berichten in de komende edities van de Werker.

Tenslotte herverkoos het Congres het huidige secretariaat: Georges De Batselier als ondervoorzitter,Ortwin Magnus als Algemeen Secretaris en mezelf als Voorzitter. Namens het secretariaat bedanken we iedereen voor het vertrouwen en beloven we er met inzet en volharding opnieuw tegen aan te gaan. En dat is nodig. Want tijdens het Congres gingen de arbeiders van ON Semiconductor in Oudenaarde staking: 263 werknemers kregen hun ontslag. In tegenstelling tot bij de bedienden werden voor de arbeiders niets eens de geldende CAO's gerespecteerd. En in de week na ons Congres kondigde Philips aan dat het de productieafdeling in Brugge zou sluiten. Het zette ons allemaal in één klap weer met de voeten op de grond.

Herwig Jorissen
Voorzitter