de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Herwig Jorissen.

 

“Alleen de vakbonden en de werknemers kunnen Opel Antwerpen redden.” Deze boodschap werd in de Belgische media verkondigd door Peter Scherrer, secretaris-generaal van de Europese Metaalbond, in de week voor de solidariteitsmanifestatie . Met deze woorden sloeg hij de spijker op de kop. Immers,  zoals we al zo vaak hebben herhaald, voeren we  sedert begin dit jaar een schijnbaar onmogelijke strijd. We werpen ons in deze strijd om erin te slagen Opel Europa en al haar vestigingen een duurzame toekomst te bezorgen. Zowel in de buitenwereld als in de media is onze strijd op veel ongeloof gestuit. We werden bestempeld als naïeve vakbondslui die nog niet leken te hebben ingezien dat de automobielproductie gedoemd was om hier te verdwijnen.

Ondertussen hebben we als naïeve vakbondslui echter al een heel eind van onze lange weg afgelegd. Bovendien hebben we tot dusver al onze onmogelijke doelstellingen verwezenlijkt. We slaagden erin Opel Europa los te maken van Detroit. Er is een industriële overnemer. En onze overheden hebben het belang van automobielproductie in Europa en in eigen land ingezien en komen eindelijk ook met boter bij de vis.

Wil dat zeggen dat we er zijn? Absoluut niet. Het moeilijkste deel dient zich dan ook nu pas aan: de eigenlijke onderhandelingen met Magna. We maken ons geen illusies. We weten dat Magna ons geen cadeaus zal geven. Dat hadden we ook niet verwacht. We weten daarentegen al maar te goed dat we twee belangrijke troeven in handen hebben. Zo heeft Magna de inbreng van de werknemers ter waarde van 1,2 miljard euro hard nodig. En wie bij de werknemers langs de kassa wil passeren, zal ook met onze voorwaarden rekening moeten houden (geen fabriekssluitingen, geen naakte ontslagen, een gelijke verdeling van de lasten en de productie).

De tweede troef is de Europese aanpak en de Europese solidariteit.  De aanwezigheid van alle Opel-vestigingen op de solidariteitsmeeting was niet alleen hartverwarmend voor de Opel-werknemers die al maanden in de totale onzekerheid moeten leven en arbeiden. De aanwezigheid van de grote IG-Metall-delegatie gold bovenal ook als waarschuwing aan Magna; de werknemers zouden zich immers niet laten verdelen. Op de meeting zei Klaus Franz, voorzitter van de Europese Ondernemingsraad, zeer duidelijk dat een 'New Opel & Vauxhall' er één zal zijn mét Antwerpen. Ook liet hij verstaan dat de reeds eerder beloofde kleine SUV (een terreinwagen) aan Antwerpen toebehoort en niet in China van de band zal rollen. Een paar dagen na de solidariteitsmanifestatie klonken de berichten vanuit het Magna-kamp dan ook al volledig anders. De oorspronkelijk geplande sluiting van Antwerpen zal worden herbekeken, de terreinwagen kan misschien toch naar Antwerpen komen en zelfs vervroegd.

Natuurlijk moeten we nog geen victorie kraaien. Maar we gaan er wel op vooruit en geleidelijk aan komen we na wat we begin dit jaar hebben aangekondigd: de koers van GM  180° wijzigen. Alleen zo kunnen en zullen we Opel redden.  En met de solidariteit die zo sterk tot uiting kwam op de Opel-meeting (van andere Opel-fabrieken, van de andere constructeurs, van de toeleveringsbedrijven en vele andere vestigingen) kunnen we elk gevecht aan.

Herwig Jorissen
Voorzitter