de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Vorige week hadden we slechts één simpele boodschap in ons edito: Jobs, jobs, jobs. Dat was naar aanleiding van het persbericht van Agoria, de patroonsfederatie in de metaal en technologiesector. Agoria voorspelde dat er in 2009 25.000 jobs zouden verdwijnen in onze sector. Op dat moment hadden we net het slechte nieuws bij Samsonite vernomen. Daarom schreven we dat het zeker niet het laatste slechte nieuws zou zijn. De Werker lag nog niet  bij iedereen in de bus en toen was het al zover. Een klein overzicht van oktober 2009, een maand waarin de beurzen weer aantrekken en de banken opnieuw superbonussen uitkeren.

  • 6 oktober: Samsonite kondigt een collectief ontslag aan dat mogelijk 211 van de ruim 700 werknemers treft (161 arbeiders en 50 bedienden).
  • 6 oktober:  Bij Cogebi, producent van isolatiematerialen, staan 65 van de 180 banen op de tocht. Volgens de directie zijn de maatregelen noodzakelijk om de activiteiten en de toekomst van de site op lange termijn te kunnen vrijwaren.
  • 12 oktober: Bij de producent van textielmachines Van De Wiele in Kortrijk staan 27 jobs (16 arbeiders en 11 bedienden) op de helling.
  • 13 oktober: Het elektronicabedrijf C-Mac Electromag in Ronse wil 12 arbeiders en 3 bedienden ontslaan. C-Mac is vooral toeleverancier voor de automobielindustrie.
  • 20 oktober: LAG Trailers, fabrikant van tankwagens, opleggers voor vrachtwagens en industriële voertuigen, gaat over tot collectief ontslag. 100 arbeiders dreigen hun baan te verliezen. Einde 2008 werden al de contracten van 80 uitzendkrachten stopgezet en begin 2009 werden 100 tijdelijke contracten niet verlengd.
  • 22 oktober: Bij Limeparts (LMP) verdwijnen tegen het eind van dit jaar 30 banen (20 arbeiders en 10 bedienden).
  • 22 oktober: Bij Nexans Euromold in Erembodegem sneuvelen 90 van de 318 jobs (75 arbeiders en 15 bedienden). Nexans voerde al eerder voor 40 procent van de werknemers tijdelijke werkloosheid in. 

Bedrijven over heel Vlaanderen (alleen Antwerpen wordt (voorlopig?) ontzien) worden getroffen. Als je een groot gevecht aan het voeren bent (zoals bij Opel Antwerpen), loop je het risico de kleinere veldslagen uit het oog te verliezen. Dat beseffen we maar al te goed. Je zal niet vlug een minister tegenkomen die zijn verontwaardiging uit over LMP, LAG of Nexans.

Maar al die kleine rampen leiden ook tot een grote catastrofe. En ze dragen bij tot de verdere aantasting van ons industrieel weefsel. Waar het ons het hardst pijn doet, net daar worden we dag na dag getroffen. Daardoor staat iedereen die misschien betoverd was geraakt door hoopgevende berichten in de media weer met beide voeten op de grond. Een verminderde productiviteit en/of tijdelijke werkloosheid biedt een tijdje soelaas, maar we weten ook allemaal dat daar ooit een eind aan moet komen. Een toekomstgericht industrieel beleid is nodig. En de regering moet er grondig en dringend werk van maken. Dergelijke plannen nemen echter niet weg dat onze industrie  - hier en nu – snakt naar de nodige ademruimte. Want aan de toekomst begin je altijd vandaag te bouwen.

Herwig Jorissen
Voorzitter