de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

We hadden een perfect syndicaal parcours afgelegd. Van ten dode opgeschreven in februari 2009 tot bijna weer levend begin november na de ondertekening van het besparingsplan van 256 miljoen tussen kandidaat -overnemer Magna en de Europese Opel-vakbonden. Maar de inkt van het akkoord was nog niet droog toen het bericht dat GM Opel niet zou verkopen insloeg als een donderslag bij heldere hemel.

Acht maanden zwoegen en nu zijn we terug naar af. En we hoeven er geen doekjes om te winden. De Vlaamse Minister-president heeft gelijk als hij zegt dat we alles zullen doen om Opel open te houden, zolang Opel niet dicht is. En zoals de afgelopen maanden duidelijk is gebleken, heeft de Vlaamse regering ook daad bij woord gevoegd. Toch was het ABVV-Metaal dat begin dit jaar openlijk durfde te zeggen dat ‘Opel dicht zou gaan, tenzij wij er op zeer korte termijn in zouden slagen om het tij voor 360 graden te keren'. We waren daar, tegen alle betweters in, bijna in geslaagd en nu zijn we terug naar af.

We staan opnieuw tegenover GM die zich, dankzij Amerikaans overheidsgeld, weer gered waant. GM die zijn oude herstructureringsplan weer op tafel legt. Een plan dat dramatisch is voor onze vestiging in Antwerpen, maar op termijn ook voor Opel Europa.

De komende dagen en weken zal de Vlaamse regering opnieuw stappen zetten naar GM-Detroit. Maar het is maar de vraag of een multinational die er zijn hand niet voor omdraait om tegen de kar van Duitsland en Rusland te rijden, zich veel zal aantrekken van een Vlaamse Minister-president. De vraag stellen is, jammer genoeg, ze ook beantwoorden. Ook de Europese Opel-vakbonden zullen hun verdere strategie vastleggen. ABVV-Metaal hoopt en zal er alles aan doen dat de strategie van Europese solidariteit gehandhaafd blijft. En misschien kan de Europese Commissie nu doen waarin ze in de eerste ronde is tekortgeschoten. Er zorg voor dragen dat er beslissingen worden genomen op basis van economische criteria en niet op basis van politieke.

Ondertussen blijven die duizenden werknemers en hun gezinnen wel gevangen tussen de brute arrogantie van GM en de strijd en de hoop die de vakbonden en de politieke overheden proberen te geven. Het is moordend voor onze arbeiders en hun gezinnen. Het tragische is dat deze jojo van hoop en angst, van sluiting en redding nu al maanden aan de gang is. En desondanks blijven onze arbeiders doen wat ze al die jaren als de besten hebben gedaan en waardoor ze volgens onafhankelijke studies de best presterende fabriek van Opel zijn: auto's produceren.

We mogen de moed van deze arbeiders niet verraden en daarom moeten en zullen we er alles aan doen om GM alsnog van gedachte te doen veranderen. Want “Wir sind Opel”.

Herwig Jorissen
Voorzitter