de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Op 3 oktober 2008 maakten we voor het eerst een balans op van alle jobs die verloren waren gegaan in de metaal sinds juni. Deze oefening hebben we sindsdien regelmatig herhaald. Op dit moment staat de teller op onze website op ongeveer 11.000 jobs die verdwenen zijn.

Op 17 oktober 2008 schreven we: ‘Agoria verwacht dat in 2009 ongeveer 3000 jobs zullen verdwijnen (ruim één procent  van de totale werkgelegenheid). We merken het nu al. Er gaat geen dag voorbij of er is wel een bericht over een herstructurering, productievermindering, tijdelijke werkloosheid,... De lijst is al veel te lang en wordt elke dag langer.'

Op  31 oktober 2008 konden jullie het volgende lezen : ‘We vrezen dat dit nog maar het begin is, dat de echte fall-out ten gevolge van de financiële of kredietcrisis nog moet komen. Daarom vraagt ABVV-Metaal om een noodplan ter bescherming van onze industrie en van onze arbeiders. Een van de oorzaken waarom de arbeiders de grootste slachtoffers zijn van de huidige crisis, is het feit dat het voor een patroon goedkoper is om een arbeider dan een bediende te ontslaan.'

Op 14 november schreven we: ‘In deze crisis waren de precaire werknemers de eerste grote slachtoffers (de uitzendkrachten / de tijdelijke werknemers), daarna kwamen de vaste werkkrachten onder druk te staan (tijdelijke werkloosheid / herstructurering). De industrie werd als eerste zwaar getroffen... In de huidige crisis wordt stilaan alle arbeid(ers) kwetsbaar.'

‘In economische tijden waarin alle arbeid precair dreigt te worden, wordt werk koopkracht', klonk het op 28 november – tijdens de interprofessionele onderhandelingen.

In het kerstedito maakten we de optelsom dat meer dan 40.000 metallo's in december en januari tijdelijk werkloos zouden zijn.

In het eerste edito van 2009 (16 januari) stelden we: ‘Het zijn de streken met een hoge industriële tewerkstelling die het zwaarst getroffen worden. De crisis die we vandaag kennen, is misschien begonnen bij de banken, maar is in Vlaanderen een crisis van de industrie. Wat vandaag nodig is, is een waakzaamheidcomité voor de industrie en ter bescherming van onze industrie en onze arbeiders. Want de industriële activiteiten zijn (rechtstreeks en onrechtstreeks) goed voor 40% van de welvaart van Vlaanderen. Als de industriële motor hapert, stokt de welvaart. (...) Dat er een einde komt aan de discriminatie tussen het arbeiders- en bediendestatuut. Dit is onze wens voor het nieuwe jaar.'

‘De industrie zorgt voor de welvaart van Vlaanderen en in die industrie werken zowel arbeiders, als bedienden. Het kan niet dat een discriminatie die dateert van de 19e eeuw het lot kan bepalen van werknemers in de 21e eeuw'.
Dat schreven we op 27 maart 2009.

Ter gelegenheid van de Dag van de Arbeid schreven we op 30 april: ‘Ik wou dat ik kon schrijven dat we het ergste nu wel hebben gehad. Alleen zou ik dan de waarheid niet vertellen. Zelfs al zou dat zo zijn, dan zouden we evenzeer met zware herstructureringen te kampen krijgen in de komende weken. Zelfs dan zal de werkloosheid verder blijven stijgen. (....) Er werd vorig jaar meewarig gereageerd, toen we de vrees uitten dat onze industrie dreigde stil te vallen. Ondertussen is een groot deel van onze industrie letterlijk stilgevallen. Nu moeten we hopen dat onze industrie standhoudt en op de een of andere manier deze crisis overleeft. (...) Nu zeker moet 1 mei de dag van de arbeid zijn, de dag van het behoud van onze arbeid in onze industrie.'

Op 15 mei schreven we: ‘Want werk is vandaag het belangrijkste, het tweede belangrijkste en het derde belangrijkste.'

Op 11 en 12 juni hield ABVV-Metaal zijn eerste Statutair Congres met als thema ‘Voor een echte industrievakbond binnen het ABVV'. Op dat Congres  lanceerden we de campagne ‘Investeer in de industrie'. Veertig procent van de werkende Vlamingen heeft een job in of dankzij de industrie. Het Congres was er zeer duidelijk over dat één zaak prioritair werd geacht: het werknemersstatuut.

Op 10 juli vroegen we ons af: ‘Hoe lang schijnt de zon nog in de industrie?' Want ‘in de industrie, en met name de metaalindustrie, zijn de zwaarste klappen gevallen en daar zullen ook na de zomer zware klappen vallen. Door de discriminatie tussen het arbeiders- en bediendestatuut zijn het telkens weer de arbeiders die de hoogste prijs betalen. (...) Het kan niet zijn dat er in 2010 nog maar eens een ABVV-Congres passeert waarbij onze arbeiders weer op hun honger blijven zitten en de discriminatie gewoon blijft verder bestaan.'

Op 2 oktober lanceren we onze petitiecampagne is ‘Vele vingers maken vele vuisten' - Voor meer investeringen in de industrie. De fotopetitie onderschrijven kan nog steeds op onze actiesite www.abvv-industrie.be.

Op 16 oktober konden we niet anders dan constateren: ‘De crisis is voor de (metaal)industrie nog lang niet voorbij.'

Het laatste weekend van november luidde de Vlaamse minister-president Kris Peeters de noodklok voor de Vlaamse economie. Driekwart van het banenverlies komt namelijk op rekening van de industrie. Hij riep daarom de sociale partners in spoedoverleg bijeen om een transformatieplan voor de Vlaamse industrie op te stellen met als enige boodschap ‘het ergste is nog niet voorbij'. De vakbonden zijn ontstemd over hun eerste contact met premier Yves Leterme. Het ABVV wil dat hij dringend een dam opwerpt tegen de vloedgolf van ontslagen die ons land teistert. ‘De arbeiders moeten beter beschermd worden. Verleng hun opzegtermijn.'

OEF OEF OEF

En mogen we erop rekenen dat er nu eindelijk ook iets gebeurt om de toekomst van onze industrie veilig te stellen en dat er eindelijk een einde komt aan de discriminatie tussen arbeiders en bedienden? Dan wordt het misschien toch nog een gelukkig nieuwjaar.

Herwig Jorissen
Voorzitter