de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

In februari 2009 stelde ABVV-Metaal:  ‘Opel gaat dicht, tenzij wij er op zeer korte termijn in slagen om het tij voor 180 graden te keren.' Onze uitspraak toen was geen straffe oneliner om even de aandacht van de media te trekken. Integendeel, het was een noodkreet, een oproep om vanaf dat moment geen enkele seconde meer te verliezen.

En de arbeiders, zij werkten voort....

Gedurende een gans jaar hebben we, ondanks al het cynisme en fatalisme, op alle niveaus keihard gewerkt om die U-bocht te realiseren. We hadden onze hoop gevestigd op een Opel dat losstond van General Motors en op één ernstige industriële overnemer, met name Magna. We hadden weinig illusies. We wisten dat ook Magna geen geschenk uit de hemel was. We wisten dat ook Magna in eerste instantie Antwerpen niet gunstig gezind was. Maar de solidariteitsmanifestatie in oktober 2009 in Antwerpen was zeer duidelijk. Op het terrein voor de fabriek stonden duizenden arbeiders van alle Opel-vestigingen met één boodschap: als Magna Opel overneemt, dan hebben ze de inbreng van de werknemers hard nodig. En wie bij de werknemers langs de kassa wil passeren, zal ook met hun voorwaarden rekening moeten houden. Het was daarom dat Peter Scherrer, secretaris-generaal van de Europese Metaalbond, kon verklaren: ‘Alleen de vakbonden en de werknemers kunnen Opel Antwerpen redden.'

En de arbeiders, zij werkten voort....

Het leek alsof we een perfect syndicaal parcours zouden kunnen gaan afleggen. Van ten dode opgeschreven in februari 2009 tot bijna weer levend begin november na de ondertekening van het besparingsplan van 256 miljoen tussen kandidaat -overnemer Magna en de Europese Opel-vakbonden.

En dan kwam er als een donderslag bij heldere hemel de aankondiging dat GM Opel niet zou verkopen. GM waande zich, dankzij Amerikaans overheidsgeld, gered en stopte alle besprekingen met Magna. En ineens stonden we opnieuw tegenover dezelfde spoken. GM haalde zijn oud herstructureringsplan van onder het stof. Met als een van de eerste punten: Antwerpen gaat dicht.

En de arbeiders, zij werkten voort....

De Europese vakbonden lieten GM weten dat ze enkel over een herstructurering wilden praten, als Opel dezelfde mate van autonomie zou krijgen als in het geval van een overname door Magna. Uiteindelijk verklaart GM bereid te zijn om een nieuw ondernemingsplan op tafel te leggen voor Opel en om het oorspronkelijke herstructureringsplan te herzien. Wat volgt, zijn weer maanden van hoop en wanhoop. De vakbonden werken aan alternatieve plannen voor het openhouden van de fabriek in Antwerpen. In de pers duiken om de zoveel tijd berichten op waaruit blijkt dat Antwerpen dicht gaat. Daarop reageert GM altijd op dezelfde manier. ‘Het zijn oude documenten, er is nog altijd niets beslist, maar de toekomst van Antwerpen is onzeker.'

En de arbeiders, zij werkten voort....

In alle Europese Opel-vestigingen wordt per vestiging onderhandeld over besparingsplannen. Alle Europese Opel-vakbonden zijn wel overeengekomen om in al die lokale besparingsovereenkomsten een clausule op te nemen dat de overeenkomst alleen geldt op voorwaarde dat er geen fabrieken worden gesloten en er dus een oplossing voor Antwerpen komt.

Dan valt 20 januari en kondigt GM een bijzondere ondernemingsraad aan bij Opel Antwerpen. En dan valt 21 februari en kondigt de lokale directie aan dat GM de intentie heeft Antwerpen te sluiten tegen juni 2010. Alle besprekingen en alle argumenten ten spijt besluit GM toch om een economisch rendabele vestiging te sluiten. ‘Het is crisis', zeggen ze,'en er is overcapaciteit.'

Buitenstaanders zullen zeggen: ‘Goed geprobeerd, maar pech, jullie zijn er niet in geslaagd om de koers van het schip te veranderen.' En toch doen we voort. We schrijven dit edito aan de vooravond van opnieuw een Europese solidariteitsmeeting. Klaus Franz, de Voorzitter van de Europese Ondernemingsraad, komt persoonlijk de werknemers van Opel toespreken aan het begin en einde van hun shift. Ook de Vlaamse regering weigert, samen met de vakbonden, om de handdoek in de ring te werpen.

De werknemers van Opel zijn een moedige strijd aangegaan. Een strijd met een multinational die zich van (Europese) spelregels niets aantrekt, die gedane beloften en ondertekende akkoorden straal negeert, die Poetkin en Merkel wandelen stuurt en terwijl ze in Europa een vestiging sluit, productie delokaliseert naar Zuid-Korea. ABVV-Metaal geeft zich niet gewonnen. De werknemers van Opel geven zich niet gewonnen. Steun hun strijd en onderteken online de solidariteitsmotie. Surf naar www.solidairmetopelantwerpen.be.

En de werknemers van Opel, zij vechten voort...

Herwig Jorissen
Voorzitter