de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Herwig Jorissen.

 

De zomervakantie loopt op haar laatste voetjes en de winnaars en verliezers van juni onderhandelen nog steeds over een mogelijke regering, terwijl er op dit moment  opnieuw een crisissfeer heerst in en om de Wetstraat. De laatste rechte lijn naar een communautair akkoord blijkt opnieuw de moeilijkste te zijn. Maar niemand moet zich enige illusie maken: op het einde van de rit zal België gemetamorfoseerd zijn en het zwaartepunt komt alsmaar meer bij de deelstaten te liggen. Want zelfs over minder dan wat er nu ter tafel ligt, zal er geen akkoord worden bereikt. Integendeel. Het is zelfs irrelevant geworden of we dit als vakbond toejuichen of afkeuren. Het is de realiteit waar we – ook - als vakbond moeten mee leven. 

De drie terreinen waarvan het ABVV (Statutair Congres van 2002) eiste dat ze federaal bleven, blijven nog buiten schot.  Te weten de wet van 1968 met betrekking tot de paritaire comité’s en de collectieve arbeidsovereenkomsten; het arbeidsrecht en de sociale zekerheid.

Vooral voor de sociale zekerheid zullen we waakzaam moeten zijn. We denken daarbij aan de onderhandelingen over het regeerakkoord en over het onwaarschijnlijke bedrag van 25 miljard euro dat moet worden bespaard. Zolang er hierover nog geen uitsluitsel bestaat, is ons sociaal stelsel niet buiten schot. 

Joseph Stiglitz, winnaar van de Nobelprijs voor Economie in 2001, vreest zelfs dat de Europese aanpak van begrotingstekorten een nieuwe recessie kan teweegbrengen. ‘Besparen op overheidsuitgaven in de herstelperiode, enkel en alleen om de magische (en artificiële) 3%-grens te bereiken is echt krankzinnig’, aldus Stiglitz. Sterker nog, het Europese beleid zal de prille economische groei in de kiem smoren. Belastingen op inkomsten zullen daardoor kelderen met nog grotere tekorten als gevolg. Stiglitz waarschuwt dan ook voor Japanse situaties in Europa: aanhoudende periodes van zwakke economische groei en een werkloosheidscijfer van 10% waarvan niemand meer opkijkt.

Intussen zien we dat ondernemingen steeds optimistischer durven zijn. Voor het eerst sinds lang denken bedrijven niet aan herstructureren, maar aan aanwerven. Dat is zo bij Volvo Trucks, DAF, Bosch, Duracell, … Goed nieuws natuurlijk, maar laten we geen voorbarige conclusies trekken, want voorlopig bieden de bedrijven vooral tijdelijke contracten aan.

Niemand zal durven ontkennen dat we zware maanden tegemoet gaan. België wordt hertekend en zal daar een nieuwe – hopelijk krachtige – regering aan overhouden. Ondertussen trekt onze economie lichtjes en voorzichtig aan na een nietsontziende crisis en wordt het Europese discours overheerst door nulakkoorden en besparingen. Jawel, tegen deze achtergrond zullen wij de interprofessionele en  sectorale onderhandelingen aanvatten. We zullen dan ook alles uit de kast (moeten) halen om onze industriële toekomst uit te bouwen en onze welvaart te garanderen.

Kortom, de vakantie is voorbij en de plicht roept. ABVV-Metaal is vastberaden om zijn verantwoordelijkheid voor alle Belgische werknemers op te nemen. Nu ‘responsabilisering’ toch het nieuwe politieke toverwoord is, hopen we een regering te krijgen die daad bij woord voegt.

Herwig Jorissen
Voorzitter