de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Herwig Jorissen.

 

Het zijn de grote verhalen die de media halen, maar de drama’s spelen zich evenzeer af in de ‘kleinere’ verhalen. Neem nu MUTOH, een bedrijf in de regio Oostende waar men printers, plotters en snijmachines voor commerciële toepassingen produceert. In mei kondigde men de directie een drastische herstructurering aan: 124 jobs moesten sneuvelen – 45 bleven er over. In juli kwam men met een sociaal plan op de proppen dat door de vakbonden eensgezind als een lachertje van de baan werd gedaan. En het werd zomer (nu ja). Met de onzekerheid van niet weten waarop of waaraan moesten de werknemers aan hun vakantie beginnen. Het is de realiteit van vele werknemers.

Zes weken later zaten directie en vakbonden terug aan tafel. En zonder schaamte presenteerde de lokale directie precies hetzelfde(a)sociaal plan als bij het begin van de vakantie. Bovendien durfde de directie het niet aan om het eigen personeel op de hoogte brengen en verschool men zich achter de rug van de Japanse bazen die de sociale enveloppe niet willen verhogen. Vanzelfsprekend heeft onze secretaris samen met zijn militanten en de andere vakbonden dat niet genomen. Vermits de lokale directie toch niets in de pap te brokken heeft, eiste men een bijeenkomst met een afgevaardigde van de Japanse directie, iemand die wel iets te zeggen heeft.

Het is een verhaal dat wellicht herkenbaar is voor vele van onze delegues, militanten en leden. Want voor of na de vakantie, lopende of slapende regering het syndicale werk gaat gewoon door. En ondertussen reikt de blik van onze politici – vijftien maanden na de verkiezingen – nog altijd niet verder dan de communautaire muren. Ook al duikt het spook van een nieuwe recessie meer en meer op – te meer daar nu ook de groeicijfers van de Duitse economie stokken. De groeicijfers voor het tweede kwartaal van 2011 zijn een stuk minder dan de voorspelde 0,4%. Ook in Nederland (0,1%) en Spanje (0,2%) verliest de economie stoom en in Frankrijk gaat het al niet veel beter. In de ganse Europese Unie bleven we steken op 0,7% steken (het slechtste resultaat in twee jaar). Dat de Belgische economie in vergelijking met onze buurlanden het voorlopig nog niet zo slecht doet, mag ons echter geen zand in de ogen strooien.

Het is natuurlijk niet alleen kommer en kwel. Maar ondanks wat ademruimte nu en dan, worden we sedert drie jaar (het begin van de financieel-economische crisis) geconfronteerd met herstructureringen, een industrie in moeilijkheden, werkonzekerheid,… Maar terwijl de bonussen niet verminderen proberen rechtse krachten ons wel wijs te maken dat het de arbeider is die boven zijn stand leeft. Dat zal zonder ons zijn. Samen gaan we in 2012 voor Door en Door Rood.
Bij MUTOH onderhandelt men ondertussen al met de échte (Japanse) baas. Hij heeft beloofd om met een nieuw voorstel van sociaal plan te komen. Als dat voorstel niet volstaat, zal ABVV-Metaal zijn woord gestand houden en op andere manieren proberen om een goed sociaal plan voor de arbeiders te bekomen. Want ‘kleine’ verhalen of ‘grote’ verhalen overal schrijven onze  militanten rode verhalen.
Herwig Jorissen
Voorzitter