de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

De regering-Di Rupo I is in het kader van de begrotingscontrole op zoek naar twee miljard nieuwe inkomsten en/of besparingen. Wat de uitkomst van deze zoektocht wordt, is nog niet precies geweten. Natuurlijk kan je redelijkerwijs verwachten dat de regering niet nogmaals met eenzelfde reeks harde sociale maatregelen op de proppen zal komen, zoals bij de opmaak van de begroting. Toch hebben we als vakbond we geleerd om altijd attent te zijn en te blijven. Het wordt nu ook stilaan duidelijk wat de impact zal zijn van de maatregelen inzake brugpensioen en tijdskrediet voor onze sectoren (zie nieuwsitem 'Sectorale regelingen werkloosheid met bedrijfstoeslag' op onze website). Natuurlijk ontlokt dit geen ‘hoera’-geroep. Maar we zijn wel tevreden dat we dankzij onze consequente houding een aantal scherpe kanten van de oorspronkelijke maatregelen hebben kunnen bijstellen.

Toch denken sommigen echt in het kader van antisociale maatregelen bloed geroken te hebben. Want opnieuw is er geprobeerd de forcing te voeren rond de index. Gelukkig werd dat alvast door de socialistische partijen onmiddellijk gecounterd. Als je de pleitbezorgers van de afschaffing van de index en van de uit de pan swingende loonkost moet geloven, dan ben je wel goed gek als je nog in België wilt investeren. Langs patronale kant is men er daarbij steeds als de kippen bij om elke stakingsdag aan te halen als nefast voor het imago van België in het buitenland. Het meest cynische kantje van dit verhaal is nu echter dat het blijkbaar net de patronale en liberale VBO’ers en UNIZO’ers zijn die onze industrie het graf inpraten met hun doemscenario’s. In die mate zelfs dat het Forum voor Multinationale Bedrijven in België zich geroepen voelt om op de voorpagina van De Standaard tegengas te geven.  Het noemde België ‘een heel aantrekkelijk land met een goede logistieke uitgangspositie, een hoge kwaliteit van de ambtenarij, uitstekende universiteiten en veel goed opgeleide mensen’.

Even opvallend trouwens waren de uitspraken van de grote baas van Audi Gerhard Schneider. Niet alleen omdat hij eveneens heel duidelijk stelde dat ‘de industrie in België wel degelijk een toekomst heeft’. Maar ook omdat hij er zelfs aan toevoegde dat ‘de loonkosten per stuk vergelijkbaar zijn met de Duitse fabrieken’. Misschien is in het in dat kader voor iedereen die ons land steeds weer wilt vergelijken met Duitsland goed om te weten dat IG Metall dit jaar voor een loonsverhoging van 6,5 procent gaat voor de zowat 3,4 miljoen werknemers in de Duitse metaalsector. Het huidige loonakkoord loopt er eind maart af en de onderhandelingen tussen werkgevers en vakbond werden op 6 maart opgestart. ‘Onze eis is financieel redelijk en garandeert de werknemers een correcte deelname in de economische ontwikkeling’, volgens de voorzitter van IG-Metall Berthold Huber.

Natuurlijk verschillen we op heel wat vlakken van zienswijze met eender welk forum van multinationale bedrijven. Het tegendeel zou verbazen. Maar ook wij zijn overtuigd van de toekomst van de industrie in België. Het zijn diegenen die de toekomst gebruiken om de sociale verworvenheden uit het verleden te ondergraven, die de toekomst echt in gevaar brengen.

Herwig Jorissen
Voorzitter