de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

De geruchtenmolen was weer begonnen. Eerst begin juli met het een-tweetje van de zakenbank Morgan Stanley en het financieel persagentschap Bloomberg: de één zei dat Ford, gezien de grote verliescijfers in Europa (1 miljard dollar), genoodzaakt zal zijn om een fabriek te sluiten, de andere vermeldde Genk of Southampton. Ford ontkende ten stelligste. Vervolgens citeerde het autoblad Automotive News een analist die als oplossing voor de overcapaciteit van Ford in Europa opnieuw de sluiting van Genk of Southampton naar voren schoof. Ford Europa ontkende opnieuw ten stelligste. Het uitstel van het begin van de productie van de nieuwe Mondeo (eerst voorzien april 2013) deed de onrust toenemen.

Tijdens de voorstelling van de nieuwe Mondeo, waar de Belgische vakbonden niet op waren uitgenodigd, waarschuwde de Europese top van Ford dat de verkoop van grotere wagens, zoals de Mondeo, in Europa, is ingestort en dat Ford terug wil aanknopen met winst door in te zetten op kleinere en zuiniger wagens. Wagens die niet in Genk worden geassembleerd. Ford benadrukte wel dat men blijft geloven in Europa. Vragen over hoe Ford de overcapaciteit wil aanpakken, mochten niet worden gesteld. Afgelopen week was er dan het bericht in de Wallstreet Journal dat anonieme bronnen binnen Ford aanhaalde, die stelden dat Genk mogelijk dichtgaat als onderdeel van een Europees herstructureringsplan. Tijdens een ontmoeting met de Belgische vakbonden deelde Ford Europa mee dat de productie van de nieuwe Mondeo zal opstarten in oktober en dat in Europa slechts enkel Genk in aanmerking komt voor die productie. Alleen herhaalde men ook tot zes keer toe dat men voor de rest geen garanties kon geven. Niet aan Genk, niet aan Southampton, aan niemand.

Verder was het gissen en wisten we enkel dat begin volgende week de hoofdzetel in Detroit zou overleggen over het Europese herstructureringsplan. Natuurlijk roept die onzekerheid herinneringen op aan de lijdensweg van Opel Antwerpen. Die duurde anderhalf jaar en begon ook toen moederbedrijf GM in financiële moeilijkheden raakte. Met een zelfde dubbelzinnige communicatie over de toekomst van het bedrijf. Ook toen deed men tot het laatste moment alsof er niets aan de hand was.

Vlaams minister-president Kris Peeters liet weten dat hij het dossier van nabij opvolgt en dat de steun van de Vlaamse regering (28,1 miljoen euro) er enkel zal komen als de beloofde investeringen worden uitgevoerd en de werkgelegenheid gegarandeerd blijft tot 2020. Dat is goed, maar als we één ding geleerd hebben - voor zover dat nog nodig was - is dan wel dat je nooit veilig bent. De dood kan je verassen in je slaap. Dus konden we enkel hopen dat alle betrokkenen zich goed de ernst van het dossier zouden realiseren. Vlaanderen heeft industrie nodig om zijn welvaart te behouden. In een regio waar 80% van de jobs in de industrie geleverd wordt door 20% van de bedrijven staat met Ford dus veel op het spel. Ja, we hebben dringend nood aan een nieuw industrieel beleid. Maar nu is er vooral nood aan de inzet van elkeen om wat er is zeker te stellen. En dat geldt niet alleen voor Ford, want dezelfde onzekerheid tekent ook bij de werknemers van Philips Turnhout.

Toen de vakbonden de werknemers informeerden over het onderhoud met de Europese directie zei een arbeider: "We hadden wel gehoopt dat ze eens rechtuit zouden zijn, het zijn uiteindelijk wij die auto’s maken." Het leek er echter op dat wij die auto’s maken weer moesten wachten op zij die beslissen.

Tot er toch nog goed nieuws kwam. Begin deze week bevestigde de hoofdzetel in Detroit dat Genk de nieuwe Mondeo mag prodcueren. Bovendien legde men ook een precieze startdatum vast: 14 oktober 2013. Daarna garandeerde Ford bovendien dat ook de geplande investeringen er vanaf december zullen komen. Dat betekent dan weer zo goed als zeker dat naast de Mondeo ook de nieuwe S-Max en Galaxy in Genk zullen geproduceerd worden. Twee van de drie hordes zijn genomen, al weten we ook dat er hoe dan ook nog een zwaar herstructureringsplan (besparingsprogramma) voor Europa op komst is. Maar de beslissing van Ford bewijst ook dat de internationale directie gelooft in de kwaliteit van onze arbeiders, van zij die de auto’s maken.

Herwig Jorissen -Voorzitter