de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Herwig Jorissen.

 

Het jaar loopt op zijn einde. In de sociale geschiedenis van dit land zal 2012 altijd het jaar van Ford blijven. Het jaar waarin Ford 50 jaar in Limburg auto’s produceerde. Het jaar waarin in Genk op 8 mei de 14 miljoenste wagen van de band rolde, een zwarte Mondeo Clipper. Het jaar waarin Ford in een mededeling van vijf minuten koudweg aankondigde dat ze de boel zouden sluiten. Ondanks alle beloftes, ondanks ondertekende akkoorden, ondanks inleveringen van het personeel. Het toekomstcontract bleek uiteindelijk geen toekomst te bieden, niet eens de naam contract waardig te zijn. 11.759 jobs gaan verloren, zo berekende de universiteit van Hasselt. Niet alleen Ford-werknemers natuurlijk, ook de werknemers van SML, IAC, LEAR en Syncreon, vier toeleveranciers die via de conveyer rechtstreeks verbonden zijn met de fabriek en die op 17 december de intentie tot sluiting kenbaar maken. En bij de andere toeleveranciers, bij kleinhandelszaken (de bakker om de hoek) door het verlies aan koopkracht … Het zal stil zijn rond de kerstboom op vele plaatsen in Limburg.

Maar niet alleen daar natuurlijk. Want ook al zal 2012 het jaar blijven van het drama bij Ford, dat maakt het drama er niet minder op voor de 65 werknemers bij Shetron Sobemi of de 76 bij Parts & Components in Roeselare, de 49 bij Isocab in Bavikhove, de 100 ontslagen werknemers bij Deufol Packaging in Tienen, de 76 jobs bij Erea, de 109 arbeiders en 25 bedienden van BMTech uit Boechout dat het faillissement aanvroeg, de 70 bij Imtech in Brussel, de 135 werknemers van Emgo, de 61 arbeiders en 24 bedienden van Hörmann in Genk, 126 werknemers bij Philips, waarvan 65 in Kontich, 20 in Wommelgem en 41 in Brussel, de 20 werknemers van het failliete Atan in Hasselt, de 60 afgedankte werknemers bij GACS, installateur van airco- en verwarmingssystemen, die de boeken neerlegde. Hetzelfde deed Industria uit Lanklaar en 20 werknemers en een 15-tal jobs bij onderaannemers verdwenen daardoor, de 170 van CGPower Systems, de 218 werknemers die Philips Turnhout op straat zette, de 92 arbeiders en 63 bedienden van TE Connectivity dat zijn Belgische vestiging delokaliseerde naar Tsjechië, de 120 werknemers van ECS Technics die na het faillissement hun baan kwijt waren, de 109 werknemers bij ArcelorMittal in Gent en Schoten, de 65 arbeiders en 17 bedienden van Sleurs Industries die via een sms te horen kregen dat hun bedrijf de boeken had neergelegd, de 70 vaste en 75 tijdelijke van TP Vision, de 35 arbeiders en 6 bedienden bij Schlegel, omdat het bedrijf een deel van de productie in Gistel wil overbrengen naar zusterbedrijven in Spanje en Engeland, de 11 arbeiders van het failliete recyclagebedrijf Metco Recycling in Oostende, de 135 werknemers van  Emgo, producent van onderdelen voor gloeilampen, en nu definitief dicht, de 42 werknemers bij ArcelorMittal Mechelen, de 276 werknemers van zonnecellenproducent Photovoltech, de 22 bedienden en 61 arbeiders van Mewaf, de veertigtal werknemers, waarvan 26 arbeiders, van Albo, producent van aluminium brievenbussen, voorraadkasten, kapstokken, deurtrekkers en verlichtingsarmaturen, en nu failliet, de 25 werknemers van Matco Metal, de 118 werknemers bij Sabena Technics, de 55 werknemers van AND Steel, de 74 werknemers van isolatiefabrikant Cogebi uit Lot, de 52 werknemers van Comet in Sint-Katelijne-Waver, de 256 arbeiders en 40 bedienden bij Duracell, de 322 werknemers van Crown Cork in Deurne die een week nadat het bedrijf had aangekondigd dat ze de boel zou sluiten erover klaagde dat de arbeiders niet hard genoeg werkten, bij Bekaert waar door het groot aantal vrijwillige vertrekkers, intern geschuif met vacatures en de stopzetting van een aantal tijdelijke contracten het aantal gedwongen ontslagen nog beperkt kon blijven tot 246 werknemers. Het zijn er 246 te veel, 3.846 te veel – al de opgesomde werknemers in deze veel te lange lijst, waarvan sommige enkel vermeld werden in een zeer klein artikeltje ergens weggestopt in een verloren hoekje in de krant - en 11.759 te veel. Het zal op vele plaatsen stil zijn rond de kerstboom.

En dan moet je proberen om niet cynisch te worden als je, na het opstellen van zo’n lijst van herstructureringen (een allesbehalve volledige lijst bovendien) en op het einde van een jaar waarin de metaal werd geteisterd door de economische crisis, dan in de krant leest ‘Feest op de beurs ondanks crisis: terwijl fabrieken sluiten, gaan de beurskoersen flink omhoog’. Het zal op vele plaatsen stil zijn rond de kerstboom. 

Laat ons dus nu meer dan ooit elkaar een gezond en gelukkig nieuwjaar wensen. Eentje met veel moed, veel kracht en met veel solidariteit ook.

Herwig Jorissen
Voorzitter