de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Bij het begin van de politieke rentree maken de media duidelijk dat het een druk najaar zal worden. Er is de begroting, de uitwerking van het eenheidsstatuut, het pact tussen de federale en regionale regeringen dat de concurrentiekracht van ons land moet verhogen... Allemaal onderwerpen die ook voor ons als vakbond cruciaal zijn en die op de één of andere manier ook hun sporen zullen nalaten in (de voorbereiding voor) ons tweede Statutaire Congres op 21 en 22 november in Genk. Met ‘Vakbond 2.0 voor een nieuwe industrialisering’ focussen we op - voor de vakbond en de metaal in het bijzonder - twee zeer belangrijke thema's.

Ook al zijn er de eerste tekenen van een licht herstel van onze economie, het feit blijft dat de  metaalindustrie sedert 2008  zwaar te lijden heeft gehad onder de financieel-economische crisis. Het is vijf voor twaalf voor een nieuw industrieel beleid. Bij de aankondiging van de 'machts'wissel bij Bekaert stelde CEO Bert de Graeve dat ‘we alles op alles moeten zetten om de industrie in dit land te houden, hoe moeilijk dat ook is’. En hij vroeg zich af of onze regeringen bereid zijn om die keuze te maken en om de consequenties hiervan te nemen. Het is misschien niet aan Bekaert om onze regeringen de les te spellen en het is des te meer cynisch omdat op hetzelfde moment blijkt dat er in heel België niemand geschikt gevonden werd om de nieuwe CEO te worden. Dat neemt evenwel niet weg dat de  boodschap maar al te correct is. Toch moeten we niet alleen onze industrie hier houden (dat is het dringende werk op korte termijn), we moeten vooral duurzame en toekomstgerichte  keuzes maken die onze industrie een langetermijnperspectief geven. Als we enkel proberen hier te houden wat hier al is, zullen we altijd achter de feiten aanhollen. Ook daarover gaat ons Congres.

In die 'nieuwe' industrie' zullen alle werknemers werknemers zijn met hetzelfde statuut. De afgelopen statutaire periode hebben we campagne gevoerd onder het motto ‘Het is vijf voor twaalf voor het opheffen van de discriminatie tussen arbeiders en bedienden, voor één statuut voor alle werknemers’. Op de valreep zorgde minister van Werk Monica De Coninck met de Groep van 10 ervoor dat de eerste belangrijke horde (de opzegtermijnen en carenzdag) werd genomen. We zullen de komende maanden dubbel zo alert moeten zijn. De principes moeten in correcte wetteksten worden omgezet. Maar vooral moeten we erover waken, nu de druk van de deadline van het Grondwettelijk Hof weg is,  dat er wordt voortgedaan en dat er zo snel mogelijk werk wordt gemaakt van 1 statuut voor alle werknemers. Er zijn er genoeg, ook binnen het ABVV, die er alles zullen aan doen om dit tegen te werken. Ook daarover gaat ons Congres.

Ten slotte was er de studie van het CRISP waaruit bleek dat het ABVV bij de sociale verkiezingen op een historisch dieptepunt zit. Ook al zeggen zo'n algemene cijfers niet veel, het antwoord van het ABVV waarbij men verwijst naar het toenemende aantal kmo's en  herstructureringen in sectoren waar het ABVV traditioneel sterk staat, is niet echt geruststellend. Integendeel, want dat wil eigenlijk zeggen dat het er voor de toekomst zeer beroerd uitziet.

Hetzelfde kan worden gezegd van de opwerping dat het ABVV veel werklozen telt en dat de macht van een vakbond niet alleen wordt afgemeten aan de uitslag van de sociale verkiezingen maar ook aan het aantal leden (dat wel nog steeds in stijgende lijn zit). Al was het maar dat op een bepaald moment iemand met minder goede bedoelingen zich misschien gaat afvragen of het toeval is dat de Europese landen met de hoogste syndicalisatiegraad (Zweden, Denemarken, Finland en België) ook de enige landen zijn waar de vakbond fungeert als uitbetalingsinstelling voor werkloosheid. Als we een representatieve vakbond willen blijven, moeten we ons ook dat soort vragen durven stellen en met een open geest op zoek gaan naar antwoorden. Ook daarover gaat ons Congres.
Het wordt dus een zwaar najaar voor de regering(en). Het wordt ook een zwaar najaar voor ons. En dan moeten de sectorale onderhandelingen nog beginnen. Maar het is een najaar dat we met vertrouwen tegemoet zien. Omdat we geloven in de kracht van DOOR EN DOOR ROOD.
Herwig Jorissen
Voorzitter

Het edito in de Werker werd door het ABVV gecensureerd. De onderstreepte passage werd eigenhandig toegvoegd en de vette passages warden weggelaten.