de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Op onze Syndicale Raad zei Karin Temmerman, sp.a-fractieleidster, het klaar en duidelijk: het belang van de verkiezingen van 25 mei kan niet worden overschat. Het gaat inderdaad om de vraag in welk België we ontwaken na 25 mei. Wat wordt het Vlaanderen van morgen? Wordt het een land waar de natte droom van de rechterflank eindelijk uitkomt, een asociale VOKA-samenleving? Of mogen ook de volgende generaties nog leven in een solidaire samenleving, gestoeld op een sociale welvaartsstaat?

We kunnen natuurlijk hopen op een mirakel de komende maanden waardoor de peilingen niet worden bevestigd. Of wie weet schieten de rechtse partijen zegedronken in hun eigen voet? Beter is het dat wijzelf een sterk verhaal brengen dat de mensen aanspreekt. Belangrijker is dat we duidelijk maken waar het op staat. De keuze tussen een samenleving waarin SOLIDARITEIT centraal staat of eentje waar dat niet zo is. De invulling zal niet altijd identiek zijn bij vakbond en partij. Dat hoeft ook niet. Zolang we dezelfde basiswaarde delen, mag elkeen vanuit zijn eigen verantwoordelijkheid en belang andere keuzes maken. Wel met één betrachting: elkaar versterken. Alleen zo beletten we samen dat in het Vlaanderen van morgen een rechts verhaal wordt geschreven.
Als vakbond moeten we ons bewust zijn van onze dubbele verantwoordelijkheid. Uit onderzoek blijkt dat bij de laatste verkiezingen 42 % van de ABVV’ers voor NV-A of VB stemden. Op het terrein hebben we dan ook nog veel werk te verrichten. En hoe ruim je het ook bekijkt, links of zelfs de progressieven maken op dit moment in Vlaanderen niet de dienst uit. We zeggen dus eerlijk dat sp.a de afgelopen jaren boven haar gewicht heeft gevochten en inderdaad slagen heeft geïncasseerd, maar er ook heel wat uitgedeeld (vrijwaring index, arbeiders-bediendestatuut, armoedebestrijding, fraudeaanpak, consumentenbeleid, …).

Een extra principiële linkse zetel in het parlement zal het verschil niet maken. Behalve als daardoor NV-A aan een blokkeringsmeerderheid komt. Het gevaar is niet dat we ons op 25 mei vergissen van vijand. Het gevaar is dat we ons vergissen van vrienden. Het Vlaanderen van morgen moet sociaal zijn en daarvoor heb je politieke meerderheden nodig. Bovendien staan we, als er een eenheidsstatuut komt, voor de grootste reorganisatie van het sociaal overleg sinds WO II. Wil er iemand het risico nemen om dit aan te pakken zonder socialisten in de regering? Het belang van 25 mei kan inderdaad niet worden overschat en verstoppertje spelen zal ons niet verder helpen.

Herwig Jorissen
Voorzitter