de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Dezer dagen denken sommige politici de gunst van het volk te moeten veroveren door als verklede pandabeer op te draven in tv-programma’s. Iedereen heeft natuurlijk recht op zijn eigen zottigheid. Het is alleen te hopen dat ons straks het lachen niet zal vergaan.

In april 2013 publiceerde de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten een standpunt met als titel ‘De maakindustrie: motor van welvaart in Vlaanderen’. De maakindustrie zorgt voor 20 % van de tewerkstelling in Vlaanderen (een gemiddeld cijfer voor Europa). Maar het aandeel daalt: in 1970 was dat nog 35 %. Die evolutie gebruiken om de maakindustrie af te schrijven zou echter een grote fout zijn. De maakindustrie is immers een krachtige motor van indirecte tewerkstelling. Een job in de productiesector creëert tussen 2 en 5 bijkomende jobs. De productiesector levert een belangrijk aandeel in de private (tot 90 %) en publieke financiering van de Onderzoek & Ontwikkeling en speelt daardoor een essentiële rol in het innovatieproces en de technologische vooruitgang. Jobs in de productie zijn tot 10 % beter betaald. Samengevat zei de KVAB dat ‘een economie die niet gebaseerd is op productie, maar alleen op diensten, niet leefbaar is op lange termijn’.

Onlangs pakte dezelfde KVAB uit met een nieuw rapport ‘Dreigende metaalschaarste? Innovaties en acties op weg naar een circulaire economie’. Hierin wordt vastgesteld dat zowel de basis- als de technologiemetalen essentieel zijn voor een moderne maatschappij, haar innovatieve technologieën en haar economie. Maar ook wordt gesteld dat de continuïteit van hun bevoorrading onder economisch realistische condities in toenemende mate onzeker wordt en vooral in die regio`s van de Europese Unie die weinig minerale grondstoffen bezitten, met name  Vlaanderen. Het is dezelfde conclusie die ook wij trokken in ons rapport ‘Naar een nieuwe industrialisering van en voor de metaalsector’. De KVAB is voorzichtiger inzake de urgentie van noodzakelijke veranderingen, maar ze zitten wel op dezelfde lijn wat de aard van de veranderingen betreft. Er moet een transitie komen naar een kringloopeconomie.

Voor ons is het duidelijk dat we de bedreiging die schuilt in de schaarste van een aantal metalen/materialen kunnen en moeten ombuigen tot een opportuniteit. We moeten bouwen aan een nieuw industrieel ecosysteem met oog voor een gezonde economie, kwaliteitsvolle (volwaardige en  werkbare) jobs in een slimme, innovatieve productie en logistieke omgeving en een zo klein mogelijk negatieve klimaat- en  milieu-impact. Ook de KVAB besluit dat Vlaanderen een excellente industriële en technologische basis heeft om de problematiek van grondstoffenschaarste aan te pakken. We moeten alleen dit competitief voordeel verder uit te bouwen op wereldschaal.

We zijn een kleine twee maanden voor de verkiezingen. Zou het daar misschien eens kunnen over gaan? Hoe zetten we onze maakindustrie terug op de kaart? Want afgelopen week bleek ook dat voor het eerst in een jaar het consumentenvertrouwen weer gedaald is. De oorzaak zou vooral te wijten zijn aan de vele herstructureringen die de afgelopen weken werden aangekondigd. En onze sectoren kenden weer meer dan hun deel Philips in Kontich, TP Vision in Brugge en meest recent radiatorenproducent Henrad in Herentals. Voor het vertrouwen van de mensen is er werk nodig. Niet alleen nu maar ook morgen. En daarvoor is er nood aan een  solide toekomstgerichte industrie. Zonder industrie is onze welvaart bedreigd. Wat is meer bedreigd: de pandabeer of onze industrie? Mag de politieke discussie daar misschien over gaan?

Herwig Jorissen
Voorzitter