de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Herwig Jorissen.

 

De 1 mei-optochten stonden natuurlijk vooral in het teken van de nakende verkiezingen. Zelden zijn verkiezingen zo belangrijk geweest, zelden heeft er zoveel op het spel gestaan, zelden zijn de keuzes zo duidelijk geweest. Gaan we voor het behoud van onze sociale welvaart of niet? We hebben het al meermaals betoogd en we kunnen het alleen maar herhalen. We hebben maar drie prioriteiten voor een toekomstige regering: WERK WERK en nog eens WERK. Onze economie, onze industrie, onze welvaart en onze jobs, daarover zal het gaan. Niet over wat we de mensen die werken en niet werken nog kunnen afpakken (van de index tot hun werkloosheidsuitkeringen). Maar wel over hoe we de mensen aan het werk krijgen en vooral ook hoe we de mensen aan het werk kunnen houden. In deze nieuwsbrief kun je echter lezen dat het, eens aan het werk, ook andere zaken belangrijk zijn. Er is de zeer uitgebreide en zeer grondige analyse rond leeftijdsbewust personeelsbeleid, werkbaar werk en cao 104 bij de toeleveringsbedrijven van Volvo Cars Gent. Een belangrijke les alvast was dat cao 104 geen echte cao is. Normaal moet bij een cao er een akkoord van beide kanten zijn (directie en vakbond). Bij cao 104 kunnen de vakbonden wel een tegenvoorstel doen op de voorstellen van de directie, alleen moet de directie daar geen rekening mee houden. Als we daadwerkelijk tot werkbaar werk willen komen in onze bedrijven, dan zal dat enkel lukken door gezamenlijk overleg. Iedereen vaart daar wel bij. Want het is duidelijk dat waar arbeidsomstandigheden, werkdruk, werksfeer slecht zijn, het ziekteverzuim navenant zal zijn. Via overleg en syndicale actie kan de werksituatie verbeteren en zo het verzuim beperkt blijven. Iets gelijkaardigs zien we ook in wat we traditioneel de ‘kleine’ sectoren noemen. EDUCAM, het paritair opleidingsfonds van en voor de autosector en de metaalaanverwante sectoren, onderzocht de werkbaarheid van de bedrijven in de Vlaamse garagesector. En ook hier constateren we dat bijna de helft van de werknemers de werkdruk als hoog tot zeer hoog ervaren. Gelukkig niet problematisch hoog en gelukkig niet elke dag. De werknemers ervaren de werkdruk eerder met pieken (lees seizoensgebonden). Maar het feit is en blijft: 50 % is, ondanks alle nuances, een zeer hoog cijfer. Nog niet zo lang geleden zaten ze bij Volvo Cars Gent zonder autozetels en waardoor twee ploegen niet aan de slag kon. Per shift worden normaal meer dan 400 wagens gebouwd. De reden was dat de werknemers van Automotive Seating - Johnson Controls het werk hadden neergelegd. Reden: de hoge werkdruk. Dus ja, als op 1 mei gepleit wordt voor WERK, WERK en nog eens WERK, dan zijn daar redenen te over voor. Maar we mogen niet blind zijn voor het feit dat voor vele werknemers WERK, WERK, WERKDRUK betekent. En dat zoiets weegt op de gezondheid (fysiek en mentaal). Want we mogen nooit vergeten dat niet alleen onze bedrijven kwetsbaar zijn, maar ook onze mensen. Herwig Jorissen Voorzitter