de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Herwig Jorissen.

 

Bij de redactie van dit edito liggen de verkiezingen achter ons.  Vlaanderen / België / Europa hebben hun keuze gemaakt. Onze visie op de verkiezingsuitslag krijg je in het volgend edito te lezen, want ondanks de verkiezingsdrukte en –gekte is de wereld in de tussentijd blijven draaien.

Het was immers net voor de verkiezingen dat de Internationale Arbeidsorganisatie haar rapport publiceerde over de economische winsten van gedwongen arbeid en (seksuele) slavernij. Het is een onthutsend rapport. In de Europese Unie en andere rijke landen blijken heel wat winsten immers het resultaat van grove uitbuiting.  Van de 109 miljard euro winst die allerhande bedrijven wereldwijd maken dankzij sociale dumping, wordt 34,2 miljard in de EU, de VS en Canada gerealiseerd. Wereldwijd zijn er 20 miljoen moderne slaven. In het Westen gaat het naar schatting om 1,5 miljoen personen. Die 1,5 miljoen mensen komen voornamelijk uit Centraal- en Oost-Europa en maar liefst 550.000 werken in de industrie en in de bouw. Die winst wordt natuurlijk geboekt doordat werkgevers zeer lage lonen betalen en zich niets hoeven aan te trekken van sociale zekerheid  en arbeidsomstandigheden. Gedwongen arbeid komt voor in bijna alle sectoren.

Niet zo lang geleden hadden we het hier over een geval van sociale dumping in onze sector. Meer dan driehonderd Roemeense, Bulgaarse en Tsjechische arbeiders werden voor een loon van om en nabij de vier euro door IDC Europe Belgium, later IAA Autoxellence, als 'zelfstandigen' aangeboden aan toeleveringsbedrijven in de Gentse autosector. Vijf personen en zeven bedrijven stonden terecht. Ze moesten zich verantwoorden voor mensenhandel, criminele bendevorming en inbreuken op het sociaal strafwetboek. De Gentse correctionele rechtbank bevond de beklaagden schuldig aan het niet betalen van het minimumloon, maar niet aan mensenhandel en criminele bendevorming. Omdat er volgens het openbaar ministerie ‘slechts’ voor 20 van de 316 arbeiders bewijzen zijn dat ze schijnzelfstandigen waren. De andere 296 arbeiders werden niet allemaal individueel verhoord en dus konden er ‘geen concrete vaststellingen’ worden gedaan. De twee hoofdverdachten kregen elk een geldboete van 72.000 euro opgelegd.

Al bij al zijn de boetes in het Gentse geval ‘miniem’. Maar belangrijk is het signaal dat gegeven werd. Staatssecretaris John Crombez maakt werk van sociale dumping. Het is belangrijk dat de arbeidsauditoren een effectiever vervolgingsbeleid voeren en ook steeds meer grensoverschrijdend gaan werken om transnationale criminele organisaties te ontmantelen.

Het is nu hopen dat een volgende regering met een zelfde ijver op deze mensonterende nagel blijft kloppen. Want anders zullen de slachtoffers van gedwongen arbeid voorgoed vertoeven in een politiek en sociaal niemandsland. Het rapport van de Internationale Arbeidsorganisatie herinnert ons eraan dat vakbondsstrijd in veel plaatsen op deze wereld – en ook bij ons nog al te vaak – een strijd is voor de meest elementaire mensenrechten.

Herwig Jorissen
Voorzitter