de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

Vlaanderen telt ongeveer 1.200 technologiebedrijven. Daarvan hebben er 180 filialen in het buitenland. De bedrijven zijn actief in de autosector (Van Hool), machinebouw (Picanol, Van de Wiele), elektrotechniek en ICT (Barco), contracting (Sarens), materiaaltechnologie (Umicore, Bekaert, Samsonite) en metaalbewerking. In die 180 bedrijven werken 137.500 mensen, van wie 86.600 in het buitenland. 

 

Dit alles is gebleken uit een studie van Agoria. Nog meer opvallend is het gegeven dat bedrijven met buitenlandse dochters de afgelopen drie jaar in Vlaanderen 1,2 procent meer jobs creëerden. In bedrijven die enkel in Vlaanderen actief zijn, daalde de werkgelegenheid tussen 2010 en 2013 met 4,1 procent. Het is een beetje zoals bij de Rode Duivels. Ook daar zorgden de buitenlandse ‘filialen’ voor een extra boost hier.

 

Deze constatering betekent twee dingen. We moeten een buitenlandse vestiging niet onmiddellijk zien als – alleen maar – een bedreiging. Internationalisering kan ook leiden tot meer concurrentiekracht voor onze bedrijven en dus ook voor versterking van de moedervestigingen. Al is er ook een schaduwzijde. De technologiesector is nog altijd goed voor bijna 30 procent van de Vlaamse export (en dus Vlaamse welvaart). Door herstructureringen en sluitingen zoals bij Ford en de toeleveranciers verliezen we wel marktaandeel, terwijl de globale wereldhandel stijgt.

 

Maar het betekent ook dat maakindustrie in ons land wel degelijk nog steeds mogelijk is. Al is dat natuurlijk geen eenduidig verhaal. Ook dat werd bij het begin van deze vakantie nog maar eens duidelijk. Er is aan de ene kant bijvoorbeeld het verhaal DAF waar de miljoenste vrachtwagencabine van de band rolde en waar er wordt verwacht dat na de zomer de vraag nog zal stijgen (wat natuurlijk niet betekent dat er jobs zullen bijkomen). En aan de andere kant is er het verhaal van Bosch waar op een bijzondere ondernemingsraad aangekondigd werd dat 410 van de 1.200 banen zullen verdwijnen. Tussen hoop en wanhoop, een beetje zoals we supporterden toen de Duivels tegen Argentinië speelden.

 

ABVV-Metaal is het natuurlijk niet altijd eens met Agoria. Met de boodschap die bij de presentatie van bovenstaande cijfers gegeven werd, is onze organisatie het echter meer dan roerend eens: Kies voor industrie. Dat is de uitdaging voor de regeringen in de maak. En dan zal het ook over productiekosten gaan. Maar dat is meer dan  loonkost alleen. We hebben het al eerder betoogd en we herhalen – met des te meer klem – dat slaat ook op energiekost, op grondstoffenkost. Genoeg stof dus om over na te denken tijdens de vakantiemaanden. Het WK voetbal is bijna achter de rug en de aandacht shift langzaam naar ‘Vive le vélo’. Om met volle batterijen en door en door rood enthousiasme klaar te staan in september. Prettige vakantie. 

 

Herwig Jorissen

Voorzitter