de voorzitter

De Voorzitter gaat de dialoog aan. Het gedacht van Georges De Batselier.

 

In gesprek met ... Voorzitter Herwig Jorissen.

Het werd de afgelopen weken door verschillende instanties gezegd. De Europese economie doet het niet goed en
de vooruitzichten zijn niet veel beter. En wat voor Europa geldt, geldt ook voor België.

De groeicijfers worden naar beneden bijgesteld en de werkloosheidsgraad zal maar traag afnemen.

En het is vooral de industrie waar (opnieuw en telkens weer) de harde klappen vallen. Dat is geen nieuw verhaal. Erger, het is een verhaal dat al jaren standhoudt. De de-industrialisering van België neemt toe. Er is een verlies aan export en buitenlandse, maar ook aan binnenlandse investeringen, nemen af. Uit dezelfde cijfers blijkt ook, zoals we steeds herhaald hebben, dat ook de dienstensector in de klappen deelt. Handel, logistiek, ICT: overal staan de cijfers in het rood. Wie denkt een welvaart te kunnen opbouwen zonder maakindustrie zal van een kale reis thuiskomen.

Oorzaak en remedie

Over de oorzaak en dus de remedie kunnen we van mening verschillen, maar de cijfers zijn wat ze zijn. Telkens weer wordt de focus gericht op één element: de loonhandicap. En mooie grafieken moeten ons doen geloven dat onze loonkost zo de pan uit swingt dat we wel minder competitief moeten zijn. Maar competitiviteit wordt niet alleen bepaald door loonkost. Ze wordt bepaald door een geheel aan elementen: transportkosten, energiekosten, grondstoffenkosten, innovatie-investeringen… Elke econoom, elke partij, elke belangenorganisatie die niet het totaalpakket voor ogen neemt, belazert de boel.

Een tax shift om de industrie te versterken

Dus ja, de kost van arbeid moet naar beneden. Maar wel zonder de sociale  zekerheid (die ook een vorm van inkomen is) in gevaar te brengen. En daarom moet er een tax shift komen. Een verschuiving van arbeid naar vervuiling, consumptie vermogen en kapitaal. Een tax shift moet er niet komen als compensatie voor de ingreep in de index en de lonen. Want de indexsprong en de loonbevriezing dienen enkel om de rekening van de bankencrisis door de burgers te laten betalen. En dat is en dat blijft oneerlijk en onrechtvaardig.

Bovendien blijkt uit de berekeningen van de FOD Financiën zelf dat de indexsprong de werknemers zwaarder zal treffen terwijl de werkgevers alleen maar winsten zullen opstrijken.Een tax shift moet er komen om onze concurrentiekracht te verbeteren en de industrie te versterken. Alleen doet deze regering net het tegenovergestelde. Zelfs de bankentaks (die al weinig voorstelde) wordt in de koelkast gestopt.

De werknemers verkeren in wettelijke zelfverdediging

En dus zal de industrie klappen blijven krijgen. En zal in de metaal elke job bedreigd blijven. Zoals ook onze welvaart gevaar zal blijven lopen. Het maakt dat de werknemers en de burgers van dit land in een staat van wettelijke zelfverdediging verkeren tegenover de regering-Michel-Bourgeois I. Maar het maakt ook dat we na 15 december, op basis van een gedegen evaluatie, goed zullen moeten nadenken over de verdere syndicale strategie. Want het wordt een gevecht van lange adem. Voor de belangen van de werknemers, voor onze industrie, voor onze welvaart.

Herwig Jorissen
Voorzitter