De 12 Apostelen

In gesprek met... Steve Temmerman.

8 februari 2018, de dag van het 3e statutair congres van ABVV-Metaal. Een congres met als titel ‘Industrie 4.0. Sociaal of anders niet’ en thematisch onderverdeeld in zeven richtingaanwijzers: Industrie 4.0, Kringloopeconomie, Big Data, het ABVV in een nieuwe samenleving , de gender-, jongeren- en seniorencommissie.

Lees meer...

​Is er behalve geruzie binnen de regering nog iets van zekerheid in dit land?

In gesprek met... Meryame Kitir.

Wat. Een. Knoeiboel. Waar gaan we naartoe als ministers al niet meer weten wat ze precies hebben beslist? Of doen alsof, in de hoop dat hun hardvochtige pensioenmaatregelen geruisloos passeren. Tot ze op heterdaad betrapt worden. Dan wentelen ze zich in bochten om het onuitlegbare toch nog proberen uit te leggen. Met alleen nog meer verwarring en onzekerheid tot gevolg.

Lees meer...

Open brief aan minister van Pensioenen Daniel Bacquelaine

In gesprek met... Frans Biebaut.

Mijnheer Bacquelaine,
U bent een belangrijk, zo niet de belangrijkste minister na premier Michel, die op zijn beurt nog beter zou zijn dan Dehaene. Terwijl Charles beter wil zijn dan Jean-Luc, hoop ik dat U uzelf blijft als minister van Pensioenen. 

Lees meer...

Wat is eigenlijk "vooruitgang"?

In gesprek met... Wim Careel

Vorige week stelde technologiegigant Apple in California haar nieuwste generatie smartphones voor. De iPhone 8 en de iPhone X zijn opnieuw een beetje mooier en een beetje sneller dan de vorige lichting. De iPhone 7 – nauwelijks een jaar eerder gelanceerd – is daarmee alweer voorbijgestreefd. Ongetwijfeld zullen deze toestellen wereldwijd in grote hoeveelheden verkocht worden, als symbool van de innovatieve en technologische superioriteit van de Verenigde Staten van Amerika.

Lees meer...

De dictatuur van het humanisme

In gesprek met... Frans Biebaut.

Ik had mij de tijdsgeest bij het einde van mijn loopbaan helemaal anders voorgesteld, ik had het veel warmer, veel hartelijker verwacht. Het harde vluchtelingenbeleid, de stijgende kinderarmoede, de rechtse politiek en nog zoveel meer, zorgen bij mij voor een unheimlich gevoel. Het is niet meer humaan, men heeft het overal over principes: langer werken, quota van 50 vluchtelingen per dag, maar men vergeet de mens, het kind achter die principes. Zo voelt alles koud, behalve het klimaat. En dan durf ik amper te schrijven over het drama in Yemen, hongerende kinderen die het slachtoffer zijn van een pervers politiek schaakbord. Ja er was destijds Biafra, maar dat was de schuld van die andere generatie. Yemen is mijn generatie en ik schaam me diep. Ik heb maar één stem en ze helpt voorlopig niet.

Lees meer...